Wrocław ma dobrą passę! Niedawno powołaliśmy pierwszy rezerwat przyrody w mieście, a dziś chwalimy się pierwszymi lasami społecznymi w kraju!

Rozmowy zaczęliśmy jako ostatni, a efekty dowozimy jako pierwsi!

Było to możliwe, bo nie chcieliśmy „wywracać stolika”. Wszystkie strony były otwarte na dialog i kompromis — a to wszystko dla dobra przyrody

Dziękuję Ministerstwu za zainicjowanie tego procesu, Lasom Państwowym (szczególnie dyrektorowi Dzięcielskiemu) oraz samorządom. Przede wszystkim jednak dziękuję aktywistom i przyrodnikom, którzy o lasy społeczne walczyli nie od dwóch lat, ale od dekad!

Interpelacja w sprawie Omnibusa X (omnibusa pestycydowego), czyli europejskiego pakietu zmian prawnych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa żywności

Interpelacja do: Jolanta Sobierańska-Grenda, Minister Zdrowia

Szanowna Pani Minister!

Na szczeblu europejskim trwają prace nad tzw. Omnibusem X, czyli pakietem zmian prawnych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa żywności, zaproponowanym przez Komisję Europejską. Przepisy dotyczą m.in. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin. W proponowanym kształcie przepisy te doprowadzą do ułatwienia działania koncernów chemicznych kosztem ochrony ludzkiego zdrowia i środowiska. Dzięki zmianom łatwiej i na dłuższy czas będzie można umieszczać pestycydy na rynkach, a ich kontrola będzie znacznie osłabiona i ograniczona. Zagrożenia wynikające ze zmian zaproponowanych przez KE, takie jak wydawanie bezterminowych pozwoleń na substancje czynne stosowane w pestycydach czy wydłużenie do trzech lat okresu, w czasie którego wciąż dozwolony będzie handel i używanie zakazanych niebezpiecznych pestycydów, opisywał też opublikowany niedawno w “Science” artykuł “Unijna propozycja „Omnibus” zwiększa zagrożenia związane ze stosowaniem pestycydów” podpisany przez naukowców z 27 europejskich instytucji badawczych. Niestety, przedstawiona propozycja stanowiska PE może jeszcze bardziej osłabić przepisy, które chronią nas i naszą przyrodę przed pestycydami. Propozycje, które mogą znacząco osłabić ochronę zdrowia ludzkiego, to m.in.:

●     Dotychczas stosowana przy rejestracji substancji zasada przezorności, według której zgoda na dopuszczenie do rynku jest przyznawana na 10-15 lat, ma być zastąpiona bezterminowym zezwoleniem na stosowanie pestycydów bez konieczności aktualizacji danych dotyczących ich wpływu na zdrowie. Oznaczałoby to, że po upływie tego czasu producent nie musiałby udowadniać bezpieczeństwa substancji, poddając ocenie naukowej aktualne dane na temat jej wpływu na zdrowie i środowisko. Dzięki temu do tej pory wycofano 54 niebezpieczne substancje. Gdyby prawo weszło w proponowanym kształcie, bezterminowe zezwolenie na stosowanie otrzymałby m.in. szkodliwy dla zdrowia i środowiska glifosat czy mające negatywny wpływ na zdrowie człowieka substancje  z grupy wiecznych chemikaliów (PFAS).

●     Ograniczone zostaną kompetencje państw członkowskich w obszarze zdrowia publicznego, ponieważ propozycja KE ogranicza możliwość korzystania przez państwa członkowskie z najnowszych danych naukowych w ramach procedury wprowadzania pestycydów na rynek. Rynek pestycydów w UE opiera się na dwustopniowym systemie udzielania zezwoleń na pestycydy: Unia zatwierdza substancje czynne, a poszczególne państwa zezwalają na stosowanie na swoim terenie konkretnych produktów. Nowa propozycja KE ma ograniczyć możliwości krajów członkowskich. Będą one mogły korzystać wyłącznie  z danych naukowych uznanych wcześniej na poziomie UE i nie będą mogły opierać się na nowszych odkryciach. W praktyce uniemożliwi to działania takie jak decyzja Danii, która dzięki nowym badaniom zablokowała u siebie szkodliwe chemikalia z grupy PFAS. Zmiana ta jest sprzeczna z wyrokami Trybunału Sprawiedliwości UE nakazującymi uwzględnianie najnowszej wiedzy medycznej i narusza unijne traktaty, które gwarantują  rządom krajowym prawo do ochrony zdrowia obywateli.

●     Okres karencji dla pestycydów szkodliwych dla zdrowia ma zostać wydłużony nawet do 3 lat, jeśli dla niebezpiecznego środka nie ma alternatywy na rynku. Obecnie wycofany ze względu na udowodnione ryzyka pestycyd może być sprzedawany jeszcze przez maksymalnie 18 miesięcy.

●     Ułatwione zostaną odstępstwa od zakazów. Obecnie państwa członkowskie mogą w ściśle określonych przypadkach wyjątkowo dopuścić zakazany pestycyd tylko w celu ratowania zdrowia roślin uprawnych, gdy brak innych metod ochrony. Propozycja KE rozszerza to odstępstwo na sytuacje zagrożenia poziomu samej produkcji danej uprawy. Oznacza to przedkładanie interesów ekonomicznych nad zdrowie publiczne i środowisko. Nowe ułatwienia mogą otworzyć furtkę do stosowania substancji rakotwórczych oraz zaburzających gospodarkę hormonalną człowieka.

●     Ułatwienie oprysków z dronów. Obecnie opryski pestycydami z dronów podlegają równie surowym restrykcjom, co opryski z samolotów, ponieważ rozpylanie z powietrza jest mało precyzyjne i grozi skażeniem wód oraz terenów sąsiednich, wpływając nie tylko na stan środowiska, ale również na zdrowie ludzi. KE planuje znacznie poluzować te zasady.

Dodatkowo propozycja nie przeszła żadnej oceny oddziaływania na zdrowie i środowisko, a propozycja zwrócenia się o taką ocenę na poziomie komisji Parlamentu Europejskiego została odrzucona.

W związku z powyższym oraz z dalszymi pracami nad propozycją złożoną przez Komisję Europejską w ramach tzw. Omnibusa X zwracam się do Pani Minister o udzielenie wyjaśnień i odpowiedzi na następujące kwestie:

1. Czy resort zdrowia bierze udział w pracach nad procesem zmian prawnych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa żywności i pozostaje w stałym kontakcie z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu monitorowania wpływu proponowanych zmian na zdrowie publiczne?
2. Jakie jest stanowisko resortu wobec propozycji Komisji Europejskiej dotyczącej wprowadzenia bezterminowych zezwoleń na stosowanie pestycydów i faktycznej rezygnacji z zasady przezorności?
3. Czy polski rząd zamierza podjąć na forum unijnym zdecydowane działania mające na celu odrzucenie propozycji wprowadzenia bezterminowych zezwoleń na stosowanie pestycydów, aby utrzymać dotychczasowe mechanizmy kontroli i bezpieczeństwa?
4. Jakie jest stanowisko Ministerstwa w stosunku do ograniczenia kompetencji organów Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie decydowania o dopuszczeniu pestycydów na polski rynek na podstawie najnowszych badań naukowych?
5. Czy ministerstwo uważa za dopuszczalne, aby unijne przepisy ograniczały kompetencje państw członkowskich w kwestii ochrony zdrowia publicznego, w ten sposób, że organy krajowe będą mieć przy wydawaniu krajowych zezwoleń ograniczoną możliwość korzystania z nowych, recenzowanych danych naukowych nt. szkodliwości pestycydów, o ile dane te nie były wcześniej uwzględnione na poziomie unijnym?
6. Jak Ministerstwo odnosi się do faktu, że propozycje KE stoją w sprzeczności z dotychczasową linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości UE?
7. Jakie jest oficjalne stanowisko resortu wobec propozycji Komisji Europejskiej dotyczącej wydłużenia okresu karencji dla pestycydów, wobec których udowodniono już bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub środowiska, nawet do 3 lat?
8. W jaki sposób Ministerstwo zamierza chronić obywateli przed przedłużoną ekspozycją na toksyczne pestycydy, w sytuacji, gdyby przedmiotowe przepisy weszły w życie?
9. Czy zdaniem Pani Minister brak rynkowych alternatyw dla danej substancji powinien stanowić usprawiedliwienie dla dalszego stosowania środków o potwierdzonym działaniu szkodliwym, i jakie działania podejmuje polski rząd, aby stymulować rozwój bezpiecznych, biologicznych zamienników w rolnictwie?
10. Czy resort monitoruje kwestie szerszego wprowadzenia odstępstw od zakazów i jak zamierza doprowadzić do sytuacji, w której zablokowana zostanie możliwość stosowania substancji rakotwórczych oraz zaburzających gospodarkę hormonalną człowieka?
11. W jaki sposób Ministerstwo zamierza kontrolować i ograniczać ryzyko nadużywania odstępstw od zakazów  przez koncerny chemiczne, aby zapobiec sytuacji, w której procedury wyjątkowe staną się powszechną praktyką rynkową w Polsce?
12. Jak resort odnosi się do propozycji znacznego zliberalizowania unijnych przepisów regulujących opryski z dronów, mimo oczywistego ryzyka niekontrolowanego rozprzestrzeniania się pestycydów, również na tereny sąsiednie i do wód gruntowych?

Z wyrazami szacunku,
Posłanka Małgorzata Tracz

Interpelacja do: Radosław Sikorski, Wiceprezes Rady Ministrów, Minister Spraw Zagranicznych

Szanowny Panie Premierze,

 we wrześniu 2022 roku polski rząd podpisał „Porozumienie w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystania morskiej różnorodności biologicznej na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową^[1]” (tzw. BBNJ Agreement/ Traktat Oceaniczny ONZ). W ten sposób rząd wyraził gotowość do kontynuowania procesu ratyfikacji Porozumienia. Traktat Oceaniczny wszedł w życie 17 stycznia 2026 roku. Do dnia 12 lipca 2026 roku ratyfikowało go już 91 krajów i Unia Europejska. Choć już na styczeń 2027 roku planowana jest pierwsza konferencja stron porozumienia – COP1 – polski rząd nadal nie zakończył procesu ratyfikacji Porozumienia, co uniemożliwia Polsce bezpośredni udział w dalszych pracach nad wdrożeniem zapisów Traktatu Oceanicznego. Jeżeli rząd w trybie pilnym nie ratyfikuje Porozumienia, przedstawiciele polskich władz, przemysłu czy świata nauki nie będą mieli pełnego dostępu do procesu negocjacji, nie będą mieli wpływu na kształt wypracowywanych rozwiązań ani nie będą mogli z nich w pełni korzystać. Inaczej mówiąc, bez bezpośredniej reprezentacji przy stole negocjacyjnym Polska nie będzie miała realnego wpływu na kształt nowych regulacji i nie będzie mogła w efektywny sposób reprezentować swojego stanowiska i zabiegać o własne interesy.

 Z uwagi na znaczenie ochrony oceanów dla rozwoju gospodarki i znaczenie ekosystemów oceanicznych w stabilizacji klimatu na Ziemi, polski rząd powinien pilnie przyspieszyć działania mające na celu ratyfikację Porozumienia. Po wejściu w życie Traktat Oceaniczny umożliwi ochronę i odbudowę morskich ekosystemów, co według najnowszego raportu OECD „The Ocean Economy to 2050”^[2] ma kluczowe znaczenie dla światowej gospodarki. Pomoże w tworzeniu obszarów chronionych mających podstawowe znaczenie dla równowagi klimatycznej. Gospodarka morska to jeden z kluczowych filarów globalnego rozwoju i bezpieczeństwa żywnościowego. Tworzy tysiące miejsc pracy, stymuluje rozwój gospodarczy i zapewnia bezpieczeństwo żywnościowe. Nadmierna eksploatacja, przełowienie, zmiana klimatu i różnego typu zanieczyszczenia prowadzą do znacznej degradacji ekosystemów kluczowych dla podtrzymania życia na Ziemi. Wiele gatunków morskich jest zagrożonych wyginięciem. Prowadzi to równocześnie do pogorszenia się stanu światowej gospodarki poprzez zagrożenie dla milionów miejsc pracy oraz zasobów i usług. Co więcej, naukowcy twierdzą, że ochrona co najmniej 30% oceanów do 2030 r. ma kluczowe znaczenie dla ochrony różnorodności biologicznej i łagodzenia skutków kryzysu klimatycznego. W szczegółach Porozumienie ma umożliwić sprawiedliwy dostęp do korzyści i zysków z prowadzenia gospodarki na pełnym morzu dla wszystkich stron porozumienia oraz na uczciwy podział korzyści związanych z wykorzystaniem morskich zasobów genetycznych pochodzących z pełnego morza i dna morskiego^[3], które to zasoby mają niebagatelne znaczenie dla rozwoju i przyszłości wielu sektorów (np. farmaceutycznego, kosmetycznego, biomedycznego, spożywczego). Dodatkowo Traktat ma wesprzeć budowę potencjału, pozwolić na transfer technologii oceanicznych i zapewnić sprawiedliwy dostęp do zysków z gospodarki morskiej.

 W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera o udzielenie wyjaśnień i odpowiedzi na następujące pytania:

1. Na jakim dokładnie etapie legislacyjnym znajdują się obecnie prace nad ratyfikacją „Porozumienia w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystania morskiej różnorodności biologicznej na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową”?
2. Z jakich konkretnych przyczyn formalnych lub prawnych polski rząd do tej pory nie zakończył procesu ratyfikacji Porozumienia, mimo że podpisał go już w wrześniu 2022 roku?
3. Do kiedy polski rząd planuje zakończyć proces ratyfikacji Porozumienia?
4. W jaki sposób rząd zamierza zabezpieczyć interesy Polski podczas planowanej na styczeń 2027 roku pierwszej konferencji stron (COP1), jeżeli proces ratyfikacji nie zostanie sfinalizowany w odpowiednim terminie?

Z wyrazami szacunku,

Posłanka Małgorzata Tracz

^[1] https://www.un.org/bbnjagreement/en/bbnj-agreement/text-bbnj-agreement

^[2] https://www.oecd.org/en/publications/the-ocean-economy-to-2050_a9096fb1-en.html

^[3] Więcej informacji na ten temat znajduje się np. tutaj: https://www.un.org/bbnjagreement/sites/default/files/2024-07/BBNJAgreementFactsheet2MGRs.pdf

Interpelacja do ministra spraw wewnętrznych i administracji Marcina Kierwińskiego

w sprawie rozszerzenia kompetencji i uprawnień kontrolnych straży gminnych (miejskich) w zakresie ochrony siedlisk ptaków chronionych podczas prac remontowo-budowlanych

Szanowny Panie Ministrze,

Na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam interpelację w sprawie egzekwowania przepisów dotyczących ochrony siedlisk ptaków chronionych podczas prac remontowo-budowlanych oraz rozszerzenia kompetencji straży gminnych (miejskich) jako organu pierwszej reakcji na zgłoszenia mieszkańców.

Obecna praktyka egzekwowania przepisów związanych z ochroną ptaków w trakcie termomodernizacji oraz remontów budynków w polskich miastach obnaża niedostateczną efektywność dotychczasowych procedur egzekucyjnych i kontrolnych. Zgodnie z art. 52 ust. 1 oraz art. 56 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, inwestor ma bezwzględny obowiązek uzyskania decyzji derogacyjnej na odstępstwa od zakazów niszczenia siedlisk gatunków chronionych przed rozpoczęciem prac. W rzeczywistości jednak powołane do tego organy borykają się z brakiem mocy przerobowych.

Dotychczasowa praktyka wskazuje na występowanie istotnych trudności proceduralnych na etapie weryfikacji i egzekwowania wymogów ochrony przyrody. W przypadkach, gdy prace remontowe zostają rozpoczęte bez wymaganych uzgodnień, Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska (RDOŚ) prowadzą postępowania derogacyjne w trybie następczym. Decyzje zezwalające na odstępstwa od zakazów bywają wówczas wydawane w trakcie trwania inwestycji, w oparciu o dokumentację przedkładaną bezpośrednio przez inwestora, często bez możliwości przeprowadzenia przez organ własnych czynności kontrolnych w terenie.

Równolegle organy Powiatowych Inspektoratów Nadzoru Budowlanego (PINB), wstrzymując się ze stosowaniem władczych środków zaradczych przewidzianych w art. 50 i 51 ustawy – Prawo budowlane, uzależniają swoje rozstrzygnięcia od formalnego stanowiska organów ochrony środowiska. Proces ten wydłuża czas reakcji na zgłoszenia społeczne i w praktyce uniemożliwia natychmiastowe zabezpieczenie siedlisk do momentu zakończenia wymiany korespondencji międzyinstytucjonalnej.

Istotną barierę stanowi również specyfika zadań realizowanych przez Policję, która będąc ukierunkowaną na zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego, nie posiada specjalistycznych narzędzi do doraźnej oceny prawidłowości opinii ornitologicznych. Dodatkowo w sytuacjach, gdy czynności wyjaśniające dotyczą obiektów będących w zarządzie jednostek podległych resortowi spraw wewnętrznych, pojawiają się wątpliwości dotyczące bezstronności prowadzenia postępowań na gruncie art. 181 Kodeksu karnego oraz art. 35 ustawy o ochronie zwierząt, co uzasadnia potrzebę powierzenia wstępnych czynności weryfikacyjnych niezależnym organom kontrolnym.

Prawo polskie z powodzeniem powierza już strażom gminnym (miejskim) szerokie kompetencje w obszarach ochrony środowiska, gdzie kluczowy jest czas reakcji oraz lokalna znajomość terenu. Na mocy art. 379 ustawy – Prawo ochrony środowiska strażnicy miejscy posiadają uprawnienia do kontroli posesji i nakładania mandatów np. za spalanie odpadów w piecach grzewczych. Udostępnienie strażom miejskim odpowiednich narzędzi sprawdza się już w praktyce, wyznaczone komórki organizacyjne tych służb sprawnie realizują czynności kontrolno-interwencyjne w obszarze ochrony zwierząt na podstawie ustawy o ochronie zwierząt.

Rozszerzenie tych uprawnień o możliwość weryfikacji posiadania przez inwestora wymaganych prawem ekspertyz oraz decyzji derogacyjnych RDOŚ, a także przyznanie prawa do czasowego wstrzymania prac w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia zwierząt, pozwoliłoby na skuteczną ochronę przyrody bez nadmiernego obciążania Policji.

W związku z powyższym uprzejmie proszę o możliwie odrębne odniesienie się do każdego z poniższych pytań, z podaniem stanu faktycznego, podstawy prawnej albo przyczyn braku możliwości udzielenia jednoznacznej odpowiedzi:

1.      Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji planuje podjąć współpracę z Ministerstwem Klimatu i Środowiska w celu wypracowania zmian legislacyjnych rozszerzających katalog uprawnień kontrolnych straży gminnych (miejskich) o kwestie związane z ochroną gatunkową ptaków na placach budowy?

2.      Czy resort dostrzega potrzebę nadania strażom gminnym (miejskim) uprawnień do żądania od inwestorów lub kierowników budów okazania inwentaryzacji przyrodniczej oraz decyzji derogacyjnej w przypadku zgłoszenia łamania przepisów przez mieszkańców?

3.      Czy rozważane jest wprowadzenie mechanizmu czasowego, krótkotrwałego wstrzymania prac budowlanych przez straż miejską (np. do czasu przybycia inspektora PINB lub przedstawiciela RDOŚ) w sytuacji bezpośredniego zagrożenia zniszczenia gniazd z lokatorami?

4.      W jaki sposób MSWiA zamierza systemowo rozwiązać problem konfliktu interesów w sytuacjach, gdy formacje podległe resortowi są inwestorami obiektów, wobec których mieszkańcy zgłaszają podejrzenie popełnienia przestępstwa znęcania się nad ptakami chronionymi?

Z wyrazami szacunku,
Posłanka Małgorzata Tracz

Szanowny Panie Ministrze!

działając na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP, zgłaszam interpelację w sprawie konieczności podwyższenia i urealnienia stawek mandatów karnych za nieprawidłowe zatrzymanie i postój pojazdów. Zmiany te powinny dotyczyć w szczególności kar za pozostawianie pojazdów w strefach obowiązywania znaków drogowych B-35 (zakaz postoju) oraz B-36 (zakaz parkowania), a także zjawiska tarasowania chodników i parkowania zagrażającego bezpieczeństwu rowerzystów oraz pieszych.

Samorządy w Polsce alarmują, że obecne stawki mandatów ujęte w rządowym taryfikatorze utraciły swoją funkcję represyjną i prewencyjną. W sytuacji dynamicznego wzrostu zamożności społeczeństwa, kara wynosząca 100 zł traktowana jest przez wielu łamiących prawo kierowców jako alternatywna, niska opłata za parkowanie.

Konsekwencją tego zjawiska jest drastyczne obniżenie bezpieczeństwa najmniej chronionych uczestników ruchu, w tym seniorów, osób z niepełnosprawnościami oraz rodziców z wózkami dziecięcymi, którzy zmuszeni są omijać zaparkowane na chodnikach samochody jezdnią. Dodatkowo samorządy zmuszone są ponosić ogromne nakłady finansowe z własnych budżetów na rewitalizację chodników oraz naprawę zniszczonej przez pojazdy infrastruktury, w tym rozjeżdżonych krawężników.

Wysokość podstawowej kary w wysokości 100 zł pozostaje niezmienna od 24 stycznia 2003 roku, podczas gdy sankcje za inne wykroczenia drogowe (np. wyprzedzanie w miejscach niedozwolonych) zostały drastycznie zaostrzone podczas reformy w 2022 roku. Utrzymywanie „zamrożonych” kar za nielegalne parkowanie rodzi głębokie patologie. W listopadzie 2003 r. pensja minimalna wynosiła zaledwie 800 zł brutto, co sprawiało, że mandat pochłaniał 12,5% tej kwoty. Obecnie, przy wynagrodzeniu na poziomie 4 806 zł brutto (wzrost o 500,75%), kara ta stanowi około 2% minimalnej płacy. Średnie wynagrodzenie w Polsce wzrosło z kwoty 2 201,47 zł w 2003 r. do 9 562,88 zł brutto, czyli o 334,38%. Równocześnie skumulowana inflacja na poziomie 109,37% spowodowała spadek realnej wartości 100 zł o ponad połowę.

Samorządy posiadają możliwość urealniania opłat za brak biletu parkingowego, co doprowadziło do sytuacji, w której kara ta wynosi na przykład we Wrocławiu 480 zł. Konstrukcja obecnego prawa powoduje jednak, że kierowcy bardziej "opłaca się" zaparkować nielegalnie na zakazie, ryzykując 100 zł mandatu, niż zaparkować prawidłowo w płatnej strefie, zapomnieć biletu i otrzymać karę blisko pięciokrotnie wyższą. Co więcej, procedura ukarania kierowcy – obejmująca działania w terenie, ustalanie danych w bazie CEPiK, korespondencję poleconą oraz ewentualną obsługę prawno-procesową – kosztuje samorządy od 120 zł do 180 zł na jedną sprawę. Gminy dopłacają zatem do procesu egzekucji przepisów chroniących porządek publiczny.

W 2022 r. nowelizacja taryfikatora mandatów udowodniła, że surowsze kary skokowo obniżają liczbę naruszeń. Zgodnie z przewidywaniami, urealnienie kary za parkowanie do poziomu co najmniej 500 zł zredukowałoby liczbę wykroczeń parkingowych o ok. 25-30% w pierwszym roku obowiązywania, przywracając przestrzeń legalnym parkingom. Ze względu na brak kompetencji, jednostki samorządu terytorialnego nie mogą urealnić tych stawek samodzielnie.

Biorąc pod uwagę potrzebę systemowych zmian legislacyjnych, uprzejmie proszę Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy rząd planuje nowelizację rozporządzenia wprowadzającą podwyższenie minimalnej stawki mandatu za nieprawidłowy postój lub zatrzymanie pojazdu do co najmniej 500 zł, a w wypadku naruszenia znaków B-35 i B-36 do przedziału 500-1000 zł?

2. Czy w ramach prac legislacyjnych planowane jest powiązanie w przyszłości stawek z taryfikatora ze wskaźnikiem minimalnego wynagrodzenia w celu zagwarantowania automatycznej waloryzacji kar w oparciu o aktualne wskaźniki gospodarcze?

Z poważaniem,

Posłanka Małgorzata Tracz

Szanowna Pani Minister,

na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam interpelację w sprawie statusu notyfikacji przepisów umożliwiających tworzenie i funkcjonowanie spółdzielni energetycznych na obszarach gmin miejskich oraz terminu uruchomienia wykazu tych spółdzielni prowadzonego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Ustawą z dnia 9 października 2025 r. o zmianie ustawy o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych oraz niektórych innych ustaw wprowadzono istotne zmiany dotyczące spółdzielni energetycznych. Zgodnie z nowymi przepisami wykaz spółdzielni energetycznych działających na obszarach gmin wiejskich i miejsko-wiejskich ma być prowadzony przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, natomiast wykaz spółdzielni energetycznych działających na obszarach gmin miejskich ma być prowadzony przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Jednocześnie ustawodawca przewidział, że stosowanie przepisów dotyczących m.in. spółdzielni energetycznych w gminach miejskich jest zawieszone do dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej wynikającej z tych przepisów z rynkiem wewnętrznym albo do dnia uznania przez Komisję Europejską, że zmiana tych przepisów nie stanowi nowej pomocy publicznej.

Z informacji przekazanych przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska w odpowiedzi z dnia 11 lutego 2026 r. na oświadczenie senatorskie w sprawie spółdzielni energetycznych działających na obszarach gmin miejskich wynika, że Ministerstwo zainicjowało proces notyfikacji i przekazało właściwy formularz do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a UOKiK w dniu 19 stycznia 2026 r. dokonał prenotyfikacji do Komisji Europejskiej. Komisja Europejska miała nadać temu zgłoszeniu numer SA.121920.

Sprawa ma istotne znaczenie praktyczne dla samorządów miejskich, które chcą przygotowywać lokalne modele energetyczne oparte na odnawialnych źródłach energii, bilansowaniu lokalnym, ograniczeniu kosztów energii w jednostkach komunalnych oraz zwiększeniu bezpieczeństwa energetycznego. Dotyczy to w szczególności małych i średnich miast, które dysponują rozproszonymi instalacjami fotowoltaicznymi na obiektach publicznych, potencjałem rozwoju magazynów energii, lokalnymi spółkami komunalnymi oraz potrzebą stworzenia trwałego mechanizmu organizacyjnego do zarządzania energią.

Brak jasności co do terminu zakończenia procedury przed Komisją Europejską oraz zakresu możliwych działań przygotowawczych powoduje, że samorządy miejskie nie wiedzą, czy mogą już obecnie przygotowywać statuty, modele bilansowania, analizy prawne, porozumienia z jednostkami komunalnymi, koncepcje członkostwa, a także dokumentację organizacyjną przyszłych spółdzielni energetycznych. Wątpliwości dotyczą również tego, czy możliwe jest wcześniejsze utworzenie spółdzielni jako osoby prawnej bez korzystania z systemu wsparcia, a następnie dokonanie wpisu do wykazu Prezesa URE dopiero po zakończeniu procedury przed Komisją Europejską.

W związku z powyższym uprzejmie proszę o możliwie odrębne odniesienie się do każdego z poniższych pytań, z podaniem stanu faktycznego, podstawy prawnej albo przyczyn braku możliwości udzielenia jednoznacznej odpowiedzi.

1. Na jakim etapie znajduje się obecnie sprawa SA.121920 dotycząca przepisów o spółdzielniach energetycznych w gminach miejskich? Czy jest to nadal etap prenotyfikacji, formalnej notyfikacji, czy oczekiwania na decyzję Komisji Europejskiej? Proszę o wskazanie daty ostatniej czynności w sprawie.
2. Czy Komisja Europejska przekazała stronie polskiej pytania, uwagi, zastrzeżenia lub warunki dotyczące przepisów o spółdzielniach energetycznych w gminach miejskich? Jeżeli tak, to jakich zagadnień one dotyczą i czy mogą wpływać na ostateczny kształt mechanizmu wsparcia?
3. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska przewiduje, że rozstrzygnięcie Komisji Europejskiej w sprawie SA.121920 może nastąpić jeszcze w 2026 r.? Jeżeli nie, to jaki horyzont czasowy Ministerstwo uznaje obecnie za realistyczny?
4. Czy Prezes Urzędu Regulacji Energetyki prowadzi obecnie prace przygotowawcze do uruchomienia wykazu spółdzielni energetycznych działających na obszarach gmin miejskich, w szczególności w zakresie formularzy, procedury wpisu, systemu teleinformatycznego lub wytycznych dla wnioskodawców? Czy po pozytywnym rozstrzygnięciu Komisji Europejskiej wpis do wykazu będzie możliwy niezwłocznie, czy też konieczne będą dodatkowe akty wykonawcze, wytyczne lub działania organizacyjne?
5. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska zapewni publiczną informację o postępie sprawy SA.121920, tak aby samorządy zainteresowane tworzeniem spółdzielni energetycznych w gminach miejskich nie musiały każdorazowo występować o informację publiczną?
6. Czy przed zakończeniem sprawy SA.121920 dopuszczalne jest utworzenie i zarejestrowanie w Krajowym Rejestrze Sądowym spółdzielni jako osoby prawnej, która przygotowywałaby się do działalności jako spółdzielnia energetyczna w gminie miejskiej, przy założeniu, że wpis do wykazu Prezesa URE oraz korzystanie z mechanizmu wsparcia nastąpiłyby dopiero po pozytywnym rozstrzygnięciu Komisji Europejskiej?
7. Czy przewidziane są instrumenty doradcze, pilotażowe lub finansowe wspierające przygotowanie dokumentacji, analiz bilansowych, modeli organizacyjnych lub analiz prawnych dla spółdzielni energetycznych w gminach miejskich, w szczególności w małych i średnich miastach, jeszcze przed pełnym uruchomieniem mechanizmu wsparcia? Jeżeli tak, to w ramach jakiego programu, w jakim terminie i dla jakiego typu beneficjentów?
8. Czy w przypadku spółdzielni energetycznej tworzonej wspólnie przez gminę miejską oraz sąsiednią gminę wiejską lub miejsko-wiejską właściwym organem do prowadzenia wykazu takiej spółdzielni byłby Prezes URE, Dyrektor Generalny KOWR czy też obecne przepisy wymagają utworzenia odrębnych struktur dla obszaru miejskiego i dla obszaru wiejskiego lub miejsko-wiejskiego? Proszę o wskazanie podstawy prawnej albo wyjaśnienie, że obecne przepisy nie rozstrzygają tej sytuacji jednoznacznie.

Z wyrazami szacunku,

Małgorzata Tracz

Szanowna Pani Dyrektor!

W związku z wieloma skargami mieszkańców oraz ekologów, działając na podstawie art. 20 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. z 2022 r. poz. 1339 ze zm.), zwracam się do Pani z interwencją poselską w sprawie wymarcia dziesiątek lub setek tysięcy ryb oraz innych organizmów wodnych przebywających w Zalewie Pilchowickim, jak również skażenia rzeki Bóbr poniżej zapory, wód gruntowych oraz powietrza. Wnoszę o podjęcie pilnych działań nadzorczych i kontrolnych mających na celu jak najszybsze usunięcie skutków katastrofy ekologicznej, wyciągnięcie konsekwencji wobec osób odpowiedzialnych za zaniedbania oraz wdrożenie programu naprawczego w celu odbudowy zniszczonego środowiska naturalnego.

Przeprowadzone opróżnianie Zbiornika Pilchowickiego doprowadziło do śmierci dziesiątek lub setek tysięcy ryb (nie wspominając o innych organizmach wodnych tego akwenu) oraz drastycznie zanieczyściło rzekę Bóbr i sąsiadujące z nią wody gruntowe. Z tego względu, w trosce o zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców oraz dobro okolicznego środowiska, proszę o wyjaśnienia oraz przekazanie następujących informacji i dokumentów:

1. Dlaczego podległy Pani urząd – jako organ nadzorujący gospodarkę wodną – przed wydaniem zgody na największy zrzut wody nie wymusił na inwestorze zlecenia aktualnych badań namułów, biorąc pod uwagę fakt, że ich stan po uwolnieniu okazał się znacznie gorszy niż wynikało to z analiz przeprowadzonych kilka lat temu? Czy stan tych osadów był przez Wody Polskie weryfikowany?
2. Na jakiej podstawie i z jakich przyczyn wyznaczono lub zatwierdzono termin operacji spuszczania wody na czerwiec? Prowadzenie takich działań w okresie występowania wysokich temperatur drastycznie pogarsza warunki tlenowe w wodzie (tzw. przyducha) i potęguje negatywne skutki dla całego ekosystemu rzecznego.
3. Wnoszę o przekazanie kopii decyzji z pozwoleniami wodnoprawnymi wydanymi dla tej inwestycji, aktualnej Instrukcji Gospodarowania Wodą dla obiektu oraz kopii Raportów o oddziaływaniu na środowisko wraz ze wszystkimi decyzjami i dokumentami z nimi związanymi, które znajdują się w posiadaniu urzędu.

Z góry dziękuję za odpowiedź ustawowym terminie. Pragnę zapewnić, że będę w dalszym ciągu monitorować tę sprawę wraz z mieszkankami i mieszkańcami Powiatu Lwóweckiego oraz aktywistami, którym zależy na bezpieczeństwie i ochronie środowiska w ich regionie.

INTERWENCJA - TAURON

Szanowny Panie Prezesie!

W związku z wieloma skargami mieszkańców oraz ekologów, działając na podstawie art. 20 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. z 2022 r. poz. 1339 ze zm.), zwracam się do Pana z interwencją poselską w sprawie wymarcia dziesiątek lub setek tysięcy ryb oraz innych organizmów wodnych przebywających w Zalewie Pilchowickim, jak również skażenia rzeki Bóbr poniżej zapory, wód gruntowych oraz powietrza. Wnoszę o jak najszybsze usunięcie skutków katastrofy ekologicznej, wyciągnięcie konsekwencji wobec osób odpowiedzialnych za zaniedbania oraz opracowanie i wdrożenie programu naprawczego w celu odbudowy środowiska naturalnego.

Przeprowadzone opróżnianie Zbiornika Pilchowickiego doprowadziło do śmierci dziesiątek lub setek tysięcy ryb (nie wspominając o innych organizmach wodnych tego akwenu) oraz zanieczyściło rzekę Bóbr i sąsiadujące z nią wody gruntowe. Z tego względu, w trosce o zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców oraz dobro okolicznego środowiska, zwracam się z prośbą o przekazanie następujących informacji oraz dokumentów:

1. Dlaczego Spółka zwlekała z realizacją inwestycji w latach 2021–2025, w tym ze spuszczaniem wody ze zbiornika? Dlaczego zrzut wody nie został rozłożony na dłuższy okres czasu, z przerwami na okresy rozrodu ryb oraz wzmożonego zagrożenia powodziowego?
2. Dlaczego Spółka nie przeprowadziła działań polegających na odłowieniu i bezpiecznym przeniesieniu ryb przed rozpoczęciem spuszczania wody ze zbiornika?
3. Dlaczego przed największym zrzutem wody nie zlecono Wojewódzkiemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska (WIOŚ) aktualnych badań namułów, biorąc pod uwagę fakt, że ich stan po uwolnieniu okazał się znacznie gorszy, niż wynikało to z analiz przeprowadzonych kilka lat temu?
4. Czy podjęta obecnie akcja ratunkowa jest wspierana przez specjalistów w zakresie ochrony środowiska? Proszę o przekazanie informacji, jakie działania zostały podjęte oraz czy w najbliższych tygodniach planowane jest powiększenie sztabu ratowniczego.
5. Kto odpowiada za decyzje podejmowane przez Spółkę w zakresie realizacji ww. inwestycji?
6. Czy został opracowany stosowny projekt (instrukcja) przewidujący prawidłowe i bezpieczne dla środowiska spuszczanie wody? Wnoszę o przekazanie kopii tego dokumentu.
7. Czy działania były wykonywane zgodnie z wyżej wymienionym projektem? Wnoszę o przekazanie stosownej dokumentacji (np. wpisów do dziennika budowy, raportów z prac itp.).
8. Czy podczas prowadzonych prac zapewniono nadzór przyrodniczy i czy był on sprawowany w sposób ciągły? Wnoszę o przekazanie kopii dokumentów to potwierdzających (np. raportów z nadzoru, wpisów do dziennika budowy).
9. Kiedy Spółka weszła w posiadanie informacji o nieprawidłowościach? Kiedy zostały podjęte konkretne działania naprawcze?
10. Czy zlecono już opracowanie programu naprawczego przywracającego zniszczone tereny do stanu pierwotnego? Jeżeli tak, to kto podjął się tego zadania i jaki jest termin zakończenia prac nad programem?
11. Jakie działania mające na celu zadośćuczynienie za poniesione straty okolicznym mieszkańcom zostały podjęte lub są planowane przez Spółkę?
12. Wnoszę o przekazanie kopii Raportów oddziaływania na środowisko oraz wszystkich decyzji i dokumentów z nimi związanych, które zostały wydane przed podjęciem prac na zbiorniku.

Z góry dziękuję za odpowiedzi ze strony Spółki w ustawowym terminie wynikającym z przepisów o wykonywaniu mandatu posła i senatora. Pragnę zapewnić, że będę w dalszym ciągu monitorować tę sprawę wraz z mieszkankami i mieszkańcami Powiatu Lwóweckiego oraz aktywistami, którym zależy na bezpieczeństwie i ochronie środowiska w ich regionie.

Odpowiedź na interwencję

Za nami intensywne spotkanie w Senacie, podczas którego wspólnie z ekspertami, przedstawicielami Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz organizacjami pozarządowymi dyskutowaliśmy o strategicznych kierunkach rozwoju polskiej wsi i rolnictwa.

Dziękuję Koalicji Żywa Ziemia za wspólną organizację konferencji!

O czym rozmawialiśmy?

👉 Priorytety WPR po 2027: dr Jerzy Plewa nakreślił ramy dla nowej perspektywy unijnej.

👉 Ułatwienia dla rolników: Joanna Gierulska wskazała, jak usprawnić obsługę beneficjentów unijnych środków.

👉 Środowisko i woda: eksperci z WWF Polska, OTOP i Forum Rolnictwa Ekologicznego przedstawili konkretne rekomendacje dotyczące ochrony wód, klimatu oraz rozwoju rolnictwa ekologicznego.

👉 Lokalna żywność: Instytut Strategii Żywnościowych Grunt przedstawił, jak skutecznie skracać łańcuchy dostaw i promować lokalność.

👉 Dobrostan zwierząt: dr Justyna Zwolińska omówiła kluczowe zasady wydatkowania środków na dobrostan zwierząt gospodarskich.

Szczególne podziękowania kieruję do ministry Małgorzaty Gromadzkiej za przedstawienie perspektywy MRiRW oraz do wszystkich uczestników za zaangażowanie w otwartą dyskusję!

Przed nami wiele wyzwań, ale dzisiejsze spotkanie udowodniło, że otwarta rozmowa pomiędzy decydentami, ekspertami i stroną społeczną to najlepsza droga do wypracowania mądrych rozwiązań. Dziękuję, że byliście z nami!

Dziś miałam przyjemność uczestniczyć w wernisażu 24. Przeglądu Sztuki SURVIVAL oraz otwarciu wystawy „Klinika wspólnych wyobrażeń”. Wydarzenie odbywa się w wyjątkowym i historycznym kompleksie dawnej Kliniki Psychiatrii i Chorób Nerwowych UMW przy ul. Bujwida 44

Tegoroczne hasło „Palec w sercu” dotyka tematów niezwykle ważnych: granic racjonalizmu, systemowego wykluczenia i ciemnych stron rozwoju. Dla mnie, jako posłanki, to silne przypomnienie, że w centrum wszelkich działań systemowych i legislacyjnych zawsze musi stać żywy człowiek i jego godność. Sztuka ma tu wyjątkową moc — potrafi uczyć nas empatii i budowania wspólnoty tam, gdzie próbuje się nas dzielić

Ogromne gratulacje dla organizatorów: Fundacji Art Transparent z Michałem Bieńkiem i Karoliną Bieniek na czele, a także Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu oraz wszystkich artystów i artystek!

Dziękuję Dyrekcji Przedstawicielstwa Regionalnego KE oraz Biura PE we Wrocławiu za zaproszenie na te wyjątkowe obchody. Za nami świetna debata „Z Widokiem na 15 lat Domu Europy we Wrocławiu. Europa blisko ludzi” — pełna inspirujących wniosków o tym, jak budować silniejszą i bardziej odporną Europę

Wszystkim twórcom i pracownikom wrocławskiego Domu Europy życzę dalszych sukcesów w zbliżaniu Europy do nas wszystkich

Wczoraj obchodziliśmy Święto Wrocławia — wyjątkowy dzień dla naszego ukochanego miasta

Podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej uhonorowaliśmy ważne dla niego osoby i organizacje.

Serdeczne gratulacje dla Hanny Suchockiej, pierwszej polskiej premierki, z okazji nadania tytułu Honorowej Obywatelki Wrocławia

Ogromnie gratuluję wszystkim nagrodzonym!

Szczególnie cieszą mnie nagrody dla dr hab. Katarzyny Nowak — zajmującej się ochroną przyrody i bioróżnorodności i pierwszej polskiej laureatki międzynarodowej nagrody ekologicznej Planet Earth Award — oraz dla pomagającej zwierzętom ekipy z EKOSTRAŻ!

Niezmiernie się cieszę, że nasz Wrocław docenia odpowiedzialnych przyrodników i świadomych obywateli stojących po stronie środowiska i zwierząt

Szanowny Panie Ministrze,

na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam interpelację w sprawie egzekwowania przepisów dotyczących ogrodzeń stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i zwierząt.

Zgodnie z § 41 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie umieszczanie na ogrodzeniach, na wysokości mniejszej niż 1,8 m, ostro zakończonych elementów, drutu kolczastego, tłuczonego szkła oraz innych podobnych wyrobów i materiałów jest zabronione. Przepis ten obowiązuje od grudnia 2002 r., a więc od ponad 23 lat.

Mimo to ogrodzenia naruszające ten zakaz pozostają w Polsce zjawiskiem powszechnym: są szeroko dostępne w handlu i montowane w przestrzeni publicznej. Eksperci, w tym przedstawiciele Instytutu Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk oraz organizacje zajmujące się ochroną przyrody (m.in. w ramach kampanii #bezkolców), wskazują, że obowiązujący przepis jest w praktyce martwy – nie ze względu na jego brak, lecz z powodu niedostatecznego egzekwowania. Ogrodzenia z ostrymi zakończeniami są przyczyną poważnych okaleczeń, w tym śmiertelnych, zarówno zwierząt (m.in. łosi), jak i – potencjalnie – ludzi.

Dostrzegam, że ministerstwo przygotowało projekt nowelizacji warunków technicznych podnoszący wspomniany próg z 1,8 m do 2,2 m (obecnie na etapie opiniowania). Pragnę jednak zwrócić uwagę, że samo zaostrzenie normy nie przyniesie efektu, jeśli przepis, podobnie jak dotychczas, nie będzie egzekwowany. Z tego względu kluczowe znaczenie ma ocena dotychczasowej skuteczności nadzoru budowlanego.

W związku z powyższym zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Ile postępowań w związku z naruszeniem § 41 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (ostro zakończone elementy, drut kolczasty, tłuczone szkło na ogrodzeniach poniżej 1,8 m) wszczęły organy nadzoru budowlanego w latach 2020–2025? Proszę o dane w rozbiciu na poszczególne lata oraz – w miarę możliwości – na województwa.

Ile spośród tych postępowań zakończyło się wydaniem nakazu doprowadzenia ogrodzenia do stanu zgodnego z prawem, a ile – jego faktycznym wykonaniem (w tym w trybie wykonania zastępczego)?

Czy Główny Urząd Nadzoru Budowlanego prowadzi scentralizowaną statystykę takich postępowań? Jeśli nie, to w jaki sposób resort monitoruje skuteczność egzekwowania tego przepisu?

Czy główny inspektor nadzoru budowlanego wydał wojewódzkim i powiatowym inspektorom nadzoru budowlanego jakiekolwiek wytyczne lub zalecenia dotyczące kontroli ogrodzeń pod kątem zgodności z § 41 rozporządzenia? Jeśli tak, to kiedy i o jakiej treści?

Jak ministerstwo ocenia dotychczasową skuteczność egzekwowania obowiązującego przepisu?

Czy – niezależnie od planowanego podniesienia progu do 2,2 m – resort przewiduje działania mające na celu wzmocnienie egzekwowania przepisu (np. wytyczne dla nadzoru budowlanego, kampanie informacyjne, zmiany proceduralne)? Jeśli tak, to jakie i w jakim horyzoncie czasowym?

Czy w ramach prac nad nowelizacją rozporządzenia analizowano przyczyny niskiej skuteczności obowiązującej normy oraz sposoby zapewnienia, by nowy, wyższy próg był w praktyce egzekwowany?

Z wyrazami szacunku

Małgorzata Tracz

Odpowiedź na interpelację

Dziś podczas posiedzenia Nadzwyczajnej Komisji ds. Ochrony Zwierząt odrzuciliśmy próby zablokowania projektu w całości przez PiS, Konfederację i Koronę Brauna. Rozpatrzyliśmy poprawki i z 14 przyjęliśmy 4:

Trzy moje. Jedną uzgodnioną z MSWiA pozwalającą na użycie pirotechniki w akcjach ratowniczych i szkoleniach służb. I dwie uzgodnione z MKiŚ o możliwości odstraszania tzw. zwierząt konfliktowych.

Jedną od PSL — wydłużającą czas na wejście przepisów w życie z lipca 2027 na styczeń 2028 r.

To z naszej strony duży kompromis i gest dobrej woli. Mamy nadzieję, że dzięki temu w piątkowym głosowaniu Ludowcy poprą ten projekt.

Będę jednak z Wami szczera: obawiam się, że mogą tego nie zrobić. Wspólnie z NGO-sami i stroną rządową przygotowaliśmy naprawdę solidny projekt, który przyniósłby pozytywne zmiany dla ludzi, zwierząt i środowiska. Niestety, mimo naszych ustępstw, wciąż nie mamy pewności co do głosów PSL-u, PL2050 czy Centrum.

Dlatego apeluję do całej parlamentarnej większości: stańmy razem po stronie bezpieczeństwa i mądrych zmian. Nie pozwólmy, aby ten ważny projekt trafił do kosza

Mamy PIERWSZY REZERWAT PRZYRODY we Wrocławiu!

Konsekwentna, nierzadko żmudna praca przynosi rezultaty! 6️ lat temu zaczęliśmy zabiegać o lepszą ochronę Lasu Pilczyckiego. Wtedy mówiono, że to niemożliwe. Jednak tak, jak z zakazem hodowli zwierząt na futra — dokonaliśmy niemożliwego!

Ten sukces — Rezerwat Przyrody „Las Pilczycki” im. Prof. Dariusza Tarnawskiego — ma wiele ojców i matek. Z całego serca dziękuję dyrektorowi dolnośląskich Lasów Państwowych Janowi Dzięcielskiemu, wrocławskiemu RDOŚ z Katarzyną Łapińską na czele oraz przede wszystkim przyrodnikom i mieszkańcom, którzy wiele lat działali na rzecz Lasu Pilczyckiego — w szczególności tym zrzeszonym w inicjatywie Porozumienie dla Lasu Pilczyckiego!

⚠Lasy łęgowe to najbardziej zagrożone ekosystemy w Europie. Tym bardziej musimy chronić te, które nam jeszcze pozostały — jak Las Pilczycki!

Dziś miało odbyć się głosowanie nad zakazem fajerwerków...

ale do projektu wypłynęło tyle poprawek, że potrzebujemy trochę więcej czasu.

Do poselskiego projektu ustawy o zakazie fajerwerków wpłynęło naprawdę wiele poprawek. Rzetelne i skrupulatne podejście do poprawek jest konieczne, jeśli chcemy stworzyć prawo dobre dla ludzi, zwierząt i środowiska oraz jeśli chcemy, aby Sejm ten projekt poparł. To z kolei wymaga czasu na analizy.

Nie odpuszczamy sprawy! Nadal pozostajemy zdeterminowane i zdeterminowani, by uchwalić ten zakaz! Posiedzenie Nadzwyczajnej Komisji ds. Ochrony Zwierząt w następnym tygodniu!