Szanowny Panie Ministrze,

Komisja Europejska w ramach tzw. Omnibusa X (Food and Feed Safety
Simplification Package) zaproponowała pakiet zmian prawnych w unijnych
przepisach dotyczących bezpieczeństwa żywności, w tym w Rozporządzeniu
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października
2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin.
Proponowane przez Komisję Europejską zmiany mogą poważnie osłabić prawną
ochronę zdrowia Polek i Polaków oraz zabezpieczenie środowiska przed
szkodliwymi pestycydami.

Jeśli przepisy te wejdą w życie, koncernom chemicznym będzie łatwiej umieścić
pestycydy na europejskim rynku. Co więcej, będą one podlegały słabszej kontroli i
będą dłużej dostępne, nawet jeśli udowodnione zostanie ich szkodliwe dla
zdrowia czy środowiska działanie.

Propozycje zawarte w omnibusie przedstawiane są jako uproszczenia
administracyjne, jednak w istocie stanowią głęboką ingerencję w system
wydawania zezwoleń i oceny szkodliwości substancji, na co w swoim piśmie
zwraca uwagę ponad 200 naukowców zajmujących się zdrowiem, toksykologią i
ekologią. Zmiany te przedstawione są bez oceny wpływu na zdrowie publiczne i
środowisko i bez oglądania się na zdanie większości społeczeństwa, która
oczekuje zwiększenia, a nie zmniejszenia naszej ochrony przed pestycydami.
Istnieją bardzo poważne wątpliwości dotyczące legalności przedstawionych przez
Komisję propozycji.

W związku z planowanymi pracami Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa nad
propozycją złożoną przez Komisję Europejską w ramach tzw. Omnibusa X
zwracam się do Pana Ministra o udzielenie wyjaśnień i odpowiedzi na
następujące pytania:

1. Jakie jest stanowisko rządu w sprawie wniosku Komisji Europejskiej
   dotyczącego rozporządzenia Omnibus w zakresie bezpieczeństwa
   żywności i pasz?
2. Czy rząd popiera wprowadzenie bezterminowego zatwierdzania substancji
   czynnych pestycydów jako domyślnej zasady w prawie UE? Jeśli tak, jak
   uzasadnia to w świetle zasady przezorności?
3. Czy rząd popiera uczynienie bezterminowej autoryzacji produktów
   pestycydowych standardem na poziomie krajowym (wniosek prezydencji
   cypryjskiej)?
4. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1107/2009 okresowa ponowna ocena
   substancji czynnych gwarantuje, że odpowiedzialność za wykazanie
   bezpieczeństwa spoczywa na firmach wprowadzających te substancje do
   obrotu (zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”). Czy dokonano
   oszacowania potencjalnych kosztów przeniesienia części ciężaru
   identyfikacji szkodliwych właściwości z przemysłu na organy publiczne i
   naukowców finansowanych ze środków publicznych? Jeśli tak, jaka część
   tych kosztów zostanie faktycznie przeniesiona na podatników?
5. Jak rząd ocenia zgodność wniosku z zasadą przezorności wynikającą z art.
   191 ust. 2 TFUE?
6. Które konkretne elementy wniosku Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi
   planuje wspierać, którym się sprzeciwia, a do których zamierza zgłosić
   poprawki i jakie będą to poprawki?
7. Jak Ministerstwo ocenia wpływ tego wniosku na poziom ochrony zdrowia,
   ochrony różnorodności biologicznej i środowiska w porównaniu z obecnie
   obowiązującym rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009? Czy rząd jest
   świadomy apeli środowisk naukowych o wzmocnienie wdrażania
   istniejących przepisów dotyczących pestycydów oraz obaw dotyczących
   wniosku Omnibus? Czy w związku z takimi apelami jest szansa na
   negatywną opinię Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi dla Omnibusa w
   zakresie bezpieczeństwa żywności i pasz?
8. W jaki sposób rząd planuje zapewnić odpowiednią ochronę dzieciom,
   kobietom w ciąży i osobom szczególnie wrażliwym w przypadku osłabienia
   przepisów dotyczących pestycydów?
9. Według analizy organizacji Générations Futures 49 substancji
   syntetycznych mogłoby automatycznie otrzymać bezterminowe
   zatwierdzenie, w tym szeroko stosowane i toksyczne substancje, takie jak
   glifosat, acetamipryd oraz substancje z grupy PFAS. Jak rząd planuje
   przeciwdziałać tego typu zagrożeniu oraz jak planuje wyjaśnić to
   obywatelkom i obywatelom, którzy oczekują zaostrzenia, a nie osłabienia
   zabezpieczeń przed pestycydami? Wniosek ten jest sprzeczny z
   długotrwałymi i konsekwentnymi żądaniami obywateli dotyczącymi
   rygorystycznej regulacji pestycydów i wycofywania środków syntetycznych.
10. Czy rząd uważa za dopuszczalne, aby unijne przepisy ograniczały
    kompetencje państw członkowskich w kwestii ochrony zdrowia
    publicznego, w ten sposób, że organy krajowe będą mieć przy wydawaniu
    krajowych zezwoleń ograniczoną możliwość korzystania z nowych,
    recenzowanych danych naukowych nt. szkodliwości pestycydów, o ile dane
    te nie były wcześniej uwzględnione na poziomie unijnym?

W szerokim gronie spotkaliśmy się, aby omówić stan projektu ustawy o uznaniu osobowości prawnej Odry oraz poprawek do niego.

Z jednej strony duża mobilizacja i konkretne rozwiązania, które przedstawili przedstawiciele Osoba Odra oraz eksperci i ekspertki ze środowiska naukowego.

Z drugiej: wątpliwości i uwagi. Pozostajemy otwarci na dialog, aby poprawić projekt ustawy. Jesteśmy gotowi odpierać zarzuty, które nie znajdują umocowania w prawdzie, jak i przyjmować te, które przybliżają nas do dobrego rozwiązania dla naszej rzeki Odry

To wszystko operuje w nowym kontekście: Komisja Europejska rozpoczyna swoje postępowanie przeciwko Polsce w związku z zanieczyszczeniem Odry. Jeżeli nie podejmiemy działań, potencjalnie grożą nam kary finansowe.

Ze strony rządowej padła ważna deklaracja. W ciągu najbliższych 3 tygodni ma zostać wydane oficjalne stanowisko rządu w zakresie projektu i poprawek do niego. Liczymy na merytoryczne stanowisko, które pozwoli nam ulepszyć projekt!

Grono, w którym się spotkaliśmy, było naprawdę szerokie:

• posłanki i posłowie z Parlamentarnego Zespołu,
• Fundacja Osoba Odra,
• Ministerstwo Klimatu i Środowiska,
• Ministerstwo Infrastruktury,
• PGW Wody Polskie,
• Koalicja Ratujmy Rzeki,
• Stowarzyszenie 515,
• Prof. Jerzy Bieluk,
• Dr Stanisław Kordasiewicz.

Dziękuję za Wasz udział!

Wspólnie z Anita Kucharska-Dziedzic - posłanka na Sejm RP nie odpuścimy tej sprawy!

Na koniec uważam, że warto jest podkreślić zdanie wyrażone przez Profesora Bieluka w odpowiedzi na pytanie „dlaczego np. Dąb Bartek nie ma mieć osobowości prawnej?”. Właśnie dlatego tworzymy tę ustawę. Kiedy chcemy chronić drzewo, robimy z niego pomnik przyrody, kiedy chcemy chronić teren wartościowy przyrodniczo — powstaje rezerwat przyrody, park krajobrazowy lub park narodowy. Gdy chodzi o rzekę, brakuje nam narzędzi. Właśnie dlatego pracujemy nad tym projektem!

Szanowna Pani Minister,

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1115 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie produktów związanych z wylesianiem i degradacją lasów (dalej: EUDR) stanowi jeden z fundamentów Europejskiego Zielonego Ładu. Jego celem jest wyeliminowanie z obrotu na rynku unijnym towarów przyczyniających się do wylesiania i degradacji lasów na świecie. Pomimo że EUDR obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich, jego skuteczne stosowanie wymaga stworzenia krajowych ram instytucjonalnych i egzekucyjnych.

Prace legislacyjne nad polską ustawą wdrażającą EUDR trwają bez rozstrzygnięcia od ponad trzech lat. Pierwotny termin wejścia w życie przepisów wyznaczony był na grudzień 2024 r., następnie przesunięto go na 30 grudnia 2025 r., a wskutek kolejnego odroczenia – zatwierdzonego przez Radę UE z udziałem Polski w grudniu 2025 r. – nowe terminy to 30 grudnia 2026 r. dla operatorów dużych i średnich oraz 30 czerwca 2027 r. dla mikroprzedsiębiorstw i małych firm. Projekt polskiej ustawy wdrażającej (nr UC101), opublikowany przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska w czerwcu 2025 r., przewidywał uchwalenie ustawy w IV kwartale 2025 r. Termin ten nie został dotrzymany.

Projekt UC101 ma określić krajowe ramy instytucjonalne, w tym właściwe organy nadzoru, procedury kontrolne i katalog sankcji. Do czasu jego wejścia w życie polscy przedsiębiorcy zobowiązani są samodzielnie prowadzić pełne procedury należytej staranności (due diligence), bez jasno wskazanego organu kontrolnego i bez gwarancji jednolitej wykładni prawa, co stwarza poważny stan niepewności prawnej dla całego sektora.

Niezależnie od kwestii implementacji EUDR Polska stoi w obliczu poważnego i naglącego problemu przestrzegania sankcji wobec Rosji i Białorusi w sektorze drzewnym. Śledztwo przeprowadzone przez brytyjską organizację Earthsight oraz dziennikarzy SWR ujawniło, że wartość nielegalnej sklejki brzozowej z Rosji i Białorusi sprowadzonej do UE z naruszeniem sankcji przekroczyła 1,5 miliarda euro. Polska okazała się największym pojedynczym punktem wejścia tego nielegalnego importu. Do naszego kraju przemycono ponad 6000 ciężarówek rosyjskiej sklejki o wartości co najmniej 669 milionów euro.

Mechanizm obejścia sankcji polegał na fałszowaniu kraju pochodzenia towaru i wskazywaniu Kazachstanu, Turcji lub Chin jako państwa eksportującego. W grudniu 2025 r. Prokuratura Okręgowa w Gdańsku postawiła zarzuty pięciu osobom – trzem obywatelom Polski i dwóm obywatelom Rosji – w związku z procederem trwającym w latach 2022-2024. Prokuratura wskazuje, że śledztwo ma charakter rozwojowy i nie wyklucza kolejnych zarzutów. Drewno stanowi znaczące źródło dochodów budżetu rosyjskiego, a zyski z jego eksportu zasilają finansowanie agresji zbrojnej przeciwko Ukrainie.

Prawidłowa i kompleksowa implementacja tak złożonego aktu prawnego jak EUDR wymaga aktywnego włączenia szerokiego grona interesariuszy: organizacji pozarządowych specjalizujących się w ochronie lasów i środowiska, niezależnych ekspertów prawnych i środowiskowych oraz przedstawicieli nauki. Rzeczywisty udział strony społecznej w pracach nad UC101 powinien być transparentny i wymierny – zarówno na etapie stanowienia prawa, jak i w procesie jego egzekwowania.

W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na poniższe pytania:

1. Jakie są aktualnie główne trudności napotykane przez Ministerstwo we wdrożeniu EUDR, a w szczególności: na jakim etapie prac legislacyjnych znajduje się projekt ustawy UC101 i kiedy planowane jest jego ostateczne uchwalenie?

2. W jaki sposób Ministerstwo zamierza zminimalizować stan niepewności prawnej polskich przedsiębiorców wynikający z braku wyznaczonych organów kontrolnych w okresie poprzedzającym wejście w życie ustawy implementującej?

3. W jaki sposób Ministerstwo Klimatu i Środowiska koordynuje działania z organami właściwymi w zakresie egzekwowania embarga na rosyjskie i białoruskie produkty drzewne – w szczególności z Krajową Administracją Skarbową, służbami celnymi oraz prokuraturą  – w świetle ustaleń śledztwa organizacji Earthsight, które wskazują Polskę jako największy punkt wejścia nielegalnej sklejki brzozowej z Rosji do UE?

4. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska uczestniczy w wypracowywaniu mechanizmów weryfikacji rzeczywistego kraju pochodzenia importowanych produktów drzewnych, a jeśli tak, to jaką rolę odgrywa w tym procesie i z jakimi instytucjami współpracuje?

5. W jaki sposób i w jakim zakresie strona społeczna – w tym organizacje pozarządowe, środowiska naukowe oraz niezależni eksperci prawni zajmujący się tematyką ochrony lasów i przeciwdziałania wylesianiu – jest angażowana w prace nad projektem ustawy UC101 oraz w projektowanie systemu egzekwowania przepisów EUDR na poziomie krajowym?

6. Czy Ministerstwo prowadzi lub planuje współpracę z organizacjami pozarządowymi i ekspertami zewnętrznymi w zakresie monitorowania wdrożenia EUDR po wejściu w życie ustawy implementującej, a jeśli tak, to w jakiej formule i na jakich zasadach taka współpraca miałaby przebiegać?

Interpelacja w sprawie egzekwowania embarga na rosyjskie i białoruskie produkty drzewne oraz skuteczności kontroli celnej w zakresie weryfikacji kraju pochodzenia towarów

Szanowny Panie Ministrze,

Polska jest największym w Unii Europejskiej punktem wejścia dla produktów drzewnych z Rosji i Białorusi sprowadzanych z naruszeniem unijnych sankcji. Śledztwo przeprowadzone przez brytyjską organizację Earthsight oraz dziennikarzy SWR ujawniło, że do Polski przemycono co najmniej 6000 ciężarówek rosyjskiej sklejki brzozowej o wartości nie mniejszej niż 669 milionów euro przy łącznej wartości nielegalnego importu do całej UE przekraczającej 1,5 miliarda euro. Towary te były wprowadzane do obrotu z fałszywymi deklaracjami kraju pochodzenia, wskazującymi Kazachstan, Turcję lub Chiny jako państwo eksportujące.

Mechanizm obejścia sankcji był systemowy i trwał co najmniej w latach 2022-2024. Fałszowanie dokumentów celnych pozwalało na wprowadzanie objętych embargiem towarów na rynek unijny, a zyski z tego procederu zasilały budżet wojenny Federacji Rosyjskiej. Dochody z eksportu drewna stanowią jedno z istotnych źródeł finansowania rosyjskiej agresji zbrojnej przeciwko Ukrainie. Obejście sankcji jest więc nie tylko przestępstwem gospodarczym, lecz także działaniem o wymiarze geopolitycznym i bezpieczeństwa państwa.

W grudniu 2025 r. Prokuratura Okręgowa w Gdańsku postawiła zarzuty pięciu osobom: trzem obywatelom Polski i dwóm obywatelom Rosji. Prokuratura wskazała, że śledztwo ma charakter rozwojowy. Sam fakt, że do wszczęcia postępowania karnego doszło dopiero po publikacji raportu organizacji pozarządowej, a nie w wyniku rutynowych kontroli celnych, rodzi poważne pytania o skuteczność systemów nadzoru i weryfikacji importu.

Skuteczna weryfikacja rzeczywistego kraju pochodzenia towarów drzewnych wymaga zarówno sprawnych procedur celnych, jak i efektywnej wymiany informacji wywiadowczych między służbami krajowymi a instytucjami unijnymi (OLAF, Europol). Dotychczasowy przebieg sprawy wskazuje, że istniejące mechanizmy kontrolne okazały się niewystarczające, by w porę wykryć proceder na tak dużą skalę.

W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedź na poniższe pytania:

1. Jakie działania podjęła Krajowa Administracja Skarbowa w odpowiedzi na ustalenia raportu Earthsight ze stycznia 2025 r. wskazującego Polskę jako największy w UE punkt wejścia dla rosyjskiej i białoruskiej sklejki brzozowej sprowadzanej z naruszeniem sankcji?

2. Jakimi metodami i narzędziami posługują się polskie służby celne przy weryfikacji rzeczywistego kraju pochodzenia importowanych produktów drzewnych, zwłaszcza w przypadku towarów deklarowanych jako pochodzące z Kazachstanu, Turcji lub Chin?

3. Czy Ministerstwo Finansów lub podległe mu służby wymieniają informacje operacyjne z europejskim urzędem ds. zwalczania nadużyć finansowych OLAF oraz z Europolem w zakresie obchodzenia sankcji na produkty drzewne? Jeśli tak, to jakie są efekty tej współpracy?

4. Jakie systemowe zmiany w procedurach kontroli celnej planuje wprowadzić Ministerstwo Finansów, aby zapobiec powtórzeniu się procederu nielegalnego importu produktów drzewnych objętych embargiem na tak masową skalę?

5. Czy Ministerstwo Finansów współpracuje z organizacjami pozarządowymi i niezależnymi ekspertami zajmującymi się monitorowaniem handlu produktami objętymi sankcjami, a jeśli tak, to w jakiej formule odbywa się ta współpraca?

Dzisiejsze posiedzenie Podkomisji ds. Dobrostanu Zwierząt poświęciliśmy ekologicznej produkcji zwierzęcej w Polsce. Serdecznie dziękuję Koalicja Żywa Ziemia i przedstawicielom jednostek certyfikujących za udział w posiedzeniu!

Wsparcie produkcji ekologicznej to kluczowa sprawa z perspektywy środowiska i klimatu, ale również zdrowia konsumentów, ochrony ras rodzimych i bezpieczeństwa żywnościowego państwa. Cieszę się, że dzisiaj spędziliśmy 2 godziny na merytorycznej i konkretnej dyskusji w tym temacie. Dziękuję dyrektorowi Janowi Golbie za odpowiedzi na liczne pytania!

Pomimo wielu interwencji finansowych i wprowadzenia ekoschematów nadal nie zaobserwowaliśmy znacznego wzrostu produkcji ekologicznej zwierząt. Mam nadzieję, że Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przychyli się do propozycji spotkania z przedstawicielami producentów i ekspertów, w ramach którego będziemy mogli przystąpić do ustalenia barier dla rozwoju hodowli ekologicznej w naszym kraju.

Szanowny Panie Marszałku!

Działając na podstawie podstawie art. 20 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. z 2022 r. poz. 1339 ze zm.), zwracam się do Pana z interwencją poselską w sprawie pilnej konieczności likwidacji obwodów łowieckich na terenie Wrocławia lub wyłączenia terenów znajdujących się w obrębie granic administracyjnych miasta Wrocławia z obwodów łowieckich.

Od wielu lat do mojego biura poselskiego docierają liczne głosy zaniepokojonych mieszkanek i mieszkańców Wrocławia, dotyczące prowadzenia gospodarki łowieckiej oraz organizacji polowań w bezpośrednim sąsiedztwie terenów zurbanizowanych i rekreacyjnych na terenie Miasta. W obliczu licznych i regularnych doniesień medialnych o wypadkach w trakcie polowań, uważam ich obawy za uzasadnione.

Zgodnie z art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie w skład obwodów łowieckich co do zasady nie wchodzą tereny w granicach administracyjnych miast. Wyjątki od tej reguły, na które pozwala ustawa, powinny być stosowane z najwyższą ostrożnością i racjonalnością. Tymczasem Wrocław jest miastem o niezwykle dynamicznym rozwoju urbanistycznym. Tereny, które jeszcze kilka czy kilkanaście lat temu miały charakter nieużytków, pól czy lasów peryferyjnych, obecnie stanowią gęsto zaludnione osiedla mieszkaniowe oraz popularne miejsca codziennej rekreacji Wrocławianek i Wrocławian.

Utrzymywanie obwodów łowieckich w granicach administracyjnych tak dużej aglomeracji jest anachronizmem, który rodzi poważne konflikty społeczne i stwarza bezpośrednie, realne zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców. Prowadzenie odstrzału zwierząt w pobliżu zabudowań mieszkalnych i usługowych, dróg publicznych, szpitali oraz szlaków spacerowych jest sytuacją niedopuszczalną. Mieszkanki i mieszkańcy Wrocławia mają pełne prawo czuć się bezpiecznie w swoim mieście, bez obaw o przypadkowe postrzały podczas spacerów z rodziną czy aktywności sportowej.

Co istotne na obszarach obwodów łowieckich znajdują się takie instytucje jak szkoła podstawowa przy ul. Asfaltowej, nowo budowany szpital onkologiczny, szereg inwestycji mieszkaniowych, m.in. na Nowych Żernikach, Leśnicy, Jagodnie, wrocławskie parki, tereny spacerowe, miejskie kompleksy leśne. Bezpośrednio do obwodów łowieckich przylega Dolnośląski Szpital Specjalistyczny im. T. Marciniaka czy Wrocławskie Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt prowadzone przez Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami (polowania bardzo niekorzystnie wpływają na podopiecznych Schroniska).

W związku z powyższym, zwracam się do Pana Marszałka z prośbą o pilne udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

1. Czy Zarząd Województwa Dolnośląskiego przygotowuje projekt uchwały Sejmiku Województwa Dolnośląskiego mający na celu nową kategoryzację i zmianę granic obwodów łowieckich, która całkowicie wyłączy teren miasta Wrocławia z obszarów polowań? Jeśli tak — w jakim terminie projekt ten zostanie poddany pod głosowanie?

2. Jeśli Zarząd Województwa Dolnośląskiego nie prowadzi prac mających na celu przygotowanie i uchwalenie ww. projektu, to czy takie prace są przewidziane w przyszłości? Jeśli tak — na kiedy?

3. Czy Zarząd Województwa Dolnośląskiego planuje w najbliższym czasie przeprowadzenie kompleksowej weryfikacji granic dolnośląskich obwodów łowieckich, ze szczególnym uwzględnieniem terenów nowo zurbanizowanych?

4. Ile wniosków od osób fizycznych oraz skarg od jednostek samorządu terytorialnego wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego w ciągu ostatnich 24 miesięcy w związku z funkcjonowaniem obwodów łowieckich znajdujących się w obrębie granic administracyjnych Wrocławia?

5. Jakie działania konsultacyjne podejmuje Urząd Marszałkowski z Prezydentem Miasta i Radą Miejską Wrocławia w celu zapewnienia bezpieczeństwa Wrocławiankom i Wrocławianom na terenach miasta objętych obwodami łowieckimi?

Głęboko wierzę, że kierując się wspólnym celem, jakim jest dobro Wrocławianek i Wrocławian, skutecznie i ponad wszelkimi podziałami zapewnimy Im najwyższy standard bezpieczeństwa. Spoczywająca na nas odpowiedzialność za losy obywatelek i obywateli nierozerwalnie wiąże się z wymaganą zdolnością do mądrego dostosowywania realiów prawnych i administracyjnych do dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Silny rozwój urbanistyczny Wrocławia — w którego aglomeracji żyje dziś połowa Dolnoślązaczek i Dolnoślązaków — jest faktem i ramy instytucjonalne muszą za tym rozwojem nadążać, służąc przede wszystkim ludziom.

Z wyrazami szacunku,

Małgorzata Tracz
Posłanka na Sejm RP

Odpowiedź na interwencję:

Nadzwyczajna Komisja ds. Ochrony Zwierząt przyjęła poprawki do projektu KROPiK, w tym mój pakiet 10 poprawek. Co oznaczają nowe zmiany?

Darmowa rejestracja też dla kotów! Jeśli Twój kot został zaczipowany jeszcze przed startem systemu, jego pierwsza rejestracja w oddziale ARMiR-u (w ciągu 3 lat) będzie w pełni darmowa – wystarczy pokazać zaświadczenie od weterynarza.

Mniej papierologi! Zmieniasz nazwisko lub meldunek w urzędzie? KROPIK zaktualizuje Twoje dane na prosty wniosek dzięki połączeniu z rejestrem PESEL.

Urealnione terminy. Jeśli Twój zwierzak zaginie i po czasie dowiesz się o najgorszym, jego śmierć zgłosisz w systemie od dnia "powzięcia informacji", a nie od samej daty zdarzenia. Dodatkowo, jeśli system wezwie Cię do poprawy danych, dostaniesz na to gwarantowane 14 dni.

Potwierdzenie na wyciągnięcie ręki! Na żądanie weterynarz będzie musiał wydać Ci potwierdzeniw rejestracji zwierzęcia, które będziesz mógł też samodzielnie i za darmo pobrać z systemu państwowego.

Porządek w schroniskach i domach tymczasowych. Krajowy Rejestr zapisze pełną historię tego, gdzie przebywał zwierzak. Schroniska dostaną 12 miesięcy na zaczipowanie wszystkich obecnych podopiecznych, a wydawanie psów i kotów niezgodnie z prawem (np. bez czipa) będzie surowo zakazane. Dodatkowo osoby wpisujące dane w schroniskach będą sprawdzane pod kątem niekaralności.

Nie ma mowy o karaniu za zaadaptowanie niezarejestrowanego zwierzęcia — odpowiedzialność będzie spoczywać tutaj po stronie schroniska.

Skończymy też z porzucaniem zwierząt. Jeśli ktoś nie odbierze zagubionego zwierzaka w ciągu 14 dni od zawiadomienia o jego odnalezieniu, zostanie zgłoszony na policję z zarzutem przestępstwa porzucenia zwierzęcia.

Już niedługo zyskamy konkretne i kluczowe narzędzie do walki z bezdomnością zwierząt!

Wkrótce przechodzimy do pracy nad między innymi poprawą jakości schronisk i kastracjami

Szanowny Panie Ministrze,

W dniu 25 czerwca 2025 r. weszły w życie nowe unijne ramy pomocy publicznej dla czystego przemysłu – Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF). Mechanizm ten, przyjęty przez Komisję Europejską, ma skrócić drogę od planowania do realizacji inwestycji w odnawialne źródła energii (OZE), technologie net-zero oraz dekarbonizację produkcji przemysłowej. Ramy CISAF mają obowiązywać przez pięć lat.

CISAF pozwala państwom członkowskim szybko notyfikować i wdrażać pomoc publiczną w różnych formach: od dotacji bezpośrednich, poprzez ulgi podatkowe, po preferencyjne kredyty. W przeciwieństwie do rozporządzenia GBER, CISAF nie przewiduje górnego limitu pomocy na dekarbonizację, co otwiera wyjątkowo szerokie możliwości finansowania inwestycji klimatycznych.

W ciągu dziewięciu miesięcy od wejścia w życie CISAF państwa członkowskie zaplanowały działania o łącznej wartości 28 mld euro. Z mechanizmu skorzystały już m.in. Węgry (alokacja 4,1 mld euro na technologie net-zero), a także Francja, Hiszpania, Dania, Austria i Niemcy. Dziesięć z trzynastu dotychczasowych decyzji Komisji Europejskiej dotyczy programów wspierających zwiększanie mocy produkcyjnych komponentów i rozwiązań niezbędnych do transformacji energetycznej.

Na tym tle sytuacja Polski wygląda szczególnie niepokojąco. Według stanu na koniec marca 2026 r. – a więc niemal dziewięć miesięcy po wejściu w życie CISAF – Polska nie złożyła ani jednego wniosku w ramach tego mechanizmu. Takie wnioski płyną z analizy polskiej firmy doradczej CRIDO, opublikowanej 8 kwietnia 2026 r.

Zaniechanie to budzi poważne wątpliwości w kontekście strukturalnych problemów polskiej gospodarki. Polska należy do państw o jednych z najwyższych cen energii elektrycznej w Unii Europejskiej, a krajowy przemysł pilnie potrzebuje wsparcia w procesie dekarbonizacji. CISAF mógłby odegrać szczególnie ważną rolę w regionach rozwiniętych, takich jak obszar metropolitalny Warszawy, gdzie dostęp do wsparcia – zwłaszcza dla dużych przedsiębiorstw –jest w ramach obecnych instrumentów ograniczony lub całkowicie wyłączony.

Programy oparte na CISAF mogłyby stać się podstawą dla takich instrumentów jak FENG, FEnIKS, Fundusz Modernizacyjny, grant rządowy czy Polska Strefa Inwestycji. Pozwoliłoby to znacząco zwiększyć skalę inwestycji w technologie net-zero, OZE, magazynowanie energii oraz dekarbonizację przemysłu.

Dziennikarze Business Insider Polska zwrócili się w tej sprawie do Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwa Energii. Oba resorty odesłały ich do Ministerstwa Rozwoju i Technologii, które – do momentu publikacji materiału – nie udzieliło żadnej odpowiedzi. Niniejsza interpelacja ma na celu uzyskanie jednoznacznych, wiążących wyjaśnień w tej sprawie.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Dlaczego Polska nie złożyła żadnego wniosku w ramach mechanizmu CISAF w okresie od 25 czerwca 2025 r. do dnia złożenia niniejszej interpelacji, mimo że mechanizm ten obowiązuje od niemal roku i jest aktywnie wykorzystywany przez inne państwa członkowskie UE?
2. Który resort – Ministerstwo Klimatu i Środowiska, Ministerstwo Energii czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii – odpowiada za merytoryczną koordynację działań Polski w ramach CISAF? Kto podejmuje decyzje o składaniu wniosków w tym mechanizmie? Czy opracowano harmonogram działań i podział kompetencji pomiędzy ministerstwami?
3. Czy Rząd RP planuje złożenie wniosków w ramach CISAF? Jeśli tak, to w jakim terminie, w jakich obszarach (technologie net-zero, OZE, dekarbonizacja przemysłu) oraz na jaką przybliżoną kwotę wsparcia?
4. Jakie są szacowane straty oraz utracone korzyści dla polskiego przemysłu, sektora OZE i budżetu państwa wynikające z dotychczasowego braku działań w ramach CISAF? Czy resort przeprowadził analizę skutków tego zaniechania?
5. Jaka jest przyczyna dotychczasowego braku aktywności Ministerstwa w zakresie CISAF? 
6. Czy Ministerstwo rozważało powiązanie programów opartych na CISAF z istniejącymi krajowymi i unijnymi instrumentami finansowymi (FENG, FEnIKS, Fundusz Modernizacyjny, Polska Strefa Inwestycji), co – zgodnie z opiniami ekspertów – mogłoby istotnie zwiększyć skalę polskich inwestycji w transformację energetyczną?

Sprawa ma kluczowe znaczenie dla polityki klimatycznej i przemysłowej państwa. CISAF obowiązuje przez pięć lat, a każdy kolejny miesiąc bez złożenia wniosku zmniejsza pulę potencjalnych środków, z których mogłaby skorzystać Polska, i pogarsza pozycję konkurencyjną naszego przemysłu względem podmiotów z państw członkowskich, które już korzystają z tego mechanizmu. W obliczu kryzysu energetycznego, wysokich cen energii oraz silnej presji transformacyjnej na przemysł, rezygnacja z dostępnych unijnych narzędzi wymaga pilnego wyjaśnienia i podjęcia działań naprawczych.

Odpowiedź na interpelację:

Wczoraj w Dzierżoniowie razem z radnymi miejskimi Beatą Tyszką-Kłossowską i Sylwią Dajczer-Gałczyńską spotkałyśmy się z Dianą Kaczyńską z prezydium Ogólnopolskiej Sieci Rad Kobiet. Omówiłyśmy sposób powołania i działania rad kobiet w gminach. Dziękujemy za wiele cennych wskazówek. Działamy!

Wniosek o odrzucenie projektu w całości NIE UZYSKAŁ większości. To oznacza, że teraz projekt trafi do komisji.

Dziękuję Wam wszystkim za ogromne wsparcie. Szczególnie dziękuję autorom i autorkom inicjatywy z Osoba Odra oraz Anita Kucharska-Dziedzic - posłanka na Sejm RP

Przed nami jeszcze wiele trudnej pracy. Działamy dalej!

Wczoraj Nadzwyczajna Komisja ds. Ochrony Zwierząt przyjęła poprawki do rządowego projektu ustawy o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów

Zgłosiłam szereg poprawek zaproponowanych przez organizacje pozarządowe i samorząd. Zostały opracowane wspólnie z mec. Marią Januszczyk ze Stowarzyszenia Prawników na Rzecz Zwierząt oraz Stowarzyszeniem Stukot. Bardzo dziękuję za Wasze wsparcie i dobrą współpracę!

Komisja finalnie przyjęła następujące poprawki zgłaszane podczas prac

• Znakowaniu i rejestracji obligatoryjnie podlegać będą także koty właścicielskie. Czipowanie kotów wolno żyjących pozostanie dla gmin fakultatywne.
• Znakowanie i rejestracja zwierzęcia będą co do zasady odbywać się jednocześnie.
• Czas budowy systemu został skrócony z trzech lat do dwóch.
• W KROPiK będziemy wprowadzać imię zwierzęcia, a nie jego „nazwę” — bo zwierzę nie jest rzeczą!
• Oznakowanego psa będzie można nieodpłatnie zarejestrować w ARiMR w ciągu 3 lat od wejścia w życie ustawy.
• Wprowadzona została definicja „domu tymczasowego”. Domy tymczasowe będą mogły być prowadzone przez organizacje społeczne, ale będzie się do musiało odbywać w porozumieniu z gminą.
• Schroniska również będą mogły umieszczać zwierzęta w domach tymczasowych, a gminy będą miały możliwość finansowania znakowania i rejestracji zwierząt przebywających w schroniskach.

Uważam, że projekt nadal wymaga pewnych poprawek, ale najważniejsze jest to, że w porozumieniu pracujemy na rzecz poprawy dobrostanu zwierząt. Przed nami jeszcze drugie czytanie, gdzie będzie przestrzeń na dyskusję o kolejnych poprawkach. Wierzę, że idziemy w dobrym kierunku i już wkrótce zyskamy jedno z narzędzi do walki z bezdomnością zwierząt! A przed nami praca nad kolejnymi ustawami, w tym o zmianach w schroniskach, kontroli pseudohodowli i kastracji

Szanowna Pani Minister,

Działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, składam interpelację w związku z procedurą uznania złoża skalenia Proszowa-Kwieciszowice za strategiczne. Jako Posłanka z tego regionu czuję się w obowiązku przedstawić Pani Minister kategoryczny sprzeciw mieszkańców oraz władz samorządowych wobec planów, które zniszczą unikalny charakter i krajobraz Gór i Pogórza Izerskiego.

Naruszenie lokalnych i europejskich form ochrony przyrody
Planowana eksploatacja jest całkowicie sprzeczna z dotychczasowym statusem ochronnym tych terenów:

• Obszar ten znajduje się w granicach Natury 2000 „Łąki Gór i Pogórza Izerskiego”
  (PLH020102).
• Na terenie złoża znajduje się Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Tłoczyna”, ustanowiony Uchwałą nr XXXVI/201/09 Rady Miejskiej Gminy Mirsk z dnia 30 kwietnia 2009 r. Zgodnie z §8 tej uchwały, na obszarze zespołu zakazuje się m.in. wydobywania skał, minerałów oraz niszczenia lub zmiany obiektów, co stanowiło fundament strategii rozwoju gminy.
• Obszar ten też bezpośrednio graniczy (dzieli je tylko droga gminna) z obszarem Natura 2000 “Góry Izerskie” (PLB020009).

Jednoznaczny sprzeciw samorządów
Zarówno Rada Miejska Gminy Mirsk, jak i Rada Gminy Stara Kamienica podjęły uchwały wyrażające stanowczy sprzeciw wobec jakiejkolwiek działalności wydobywczej w tym miejscu. Obszar złoża znajduje się na terenie Gminy Mirsk, ale jednocześnie 400 metrów od najbliższych zabudowań na terenie Gminy Stara Kamienica. Region ten, wchodzący w teren Gór Izerskich, konsekwentnie buduje swoją gospodarkę w oparciu o turystykę zrównoważoną (lokalne agroturystyki), opierającą się na kontakcie z naturą, poszanowaniu lokalnej flory i fauny oraz dziedzictwa kulturowego. Co potwierdzają dokumenty planistyczne obu Gmin. Główny atut turystyczny lokalnego terenu po powstaniu kopalni przestanie istnieć.

Zarzut niekonstytucyjności przepisów ustawy Prawo geologiczne i górnicze
Jako Parlamentarzystka muszę podnieść kwestię prawdopodobnej niekonstytucyjności przepisów wprowadzonych nowelizacją z dnia 16 czerwca 2023 r.:

1. Art. 94a ust. 1 i 5 (wprowadzający arbitralną procedurę uznania złoża za strategiczne decyzją Ministra) – narusza art. 2 Konstytucji RP (zasada państwa prawnego i określoności prawa) oraz art. 7 (zasada legalizmu), ze względu na brak precyzyjnych mierzalnych kryteriów merytorycznych pozwalających na tak głęboką ingerencję w prawa lokalne.
2. Art. 95 ust. 1 i 2 (nakładający na gminy obowiązek wprowadzenia złoża do aktów planistycznych pod rygorem wydania zarządzenia zastępczego przez Wojewodę) – narusza art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez nieproporcjonalne ograniczenie samodzielności jednostek samorządu terytorialnego i odebranie im tzw. władztwa planistycznego.
3. Art. 94a ust. 8 (wyłączający stosowanie przepisów o partycypacji społecznej w określonych przypadkach) – narusza art. 74 ust. 4 Konstytucji RP, który nakłada na władze publiczne obowiązek wspierania działań obywateli na rzecz ochrony środowiska oraz zapewnienia im dostępu do informacji i udziału w procesach decyzyjnych.
4. Art. 95 ust. 1 w zw. z art. 64 Konstytucji RP – narusza prawo ochrony własności
   mieszkańców, których nieruchomości tracą na wartości i użyteczności w momencie uznania złoża za strategiczne w myśl wspomnianej ustawy, bez prawa do odszkodowania na tym
   etapie.

W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na pytania:

1. Czy resort dysponuje ekspertyzami dotyczącymi wpływu ewentualnej kopalni na studnie głębinowe mieszkańców w związku z tym, że okoliczne wioski nie posiadają wodociągów?
2. Czy resort dysponuje analizami dotyczącymi wpływu działalności kopalń na stan wód powierzchniowych i podziemnych na terenach objętych ochroną przyrody, o których wspomniane zostało powyżej?
3. Jakie procedury monitorowania wpływu działalności górniczej na wody podziemne i powierzchniowe stosuje obecnie resort oraz podległe instytucje, w szczególności w kontekście ochrony ujęć wody wykorzystywanych przez mieszkańców w tym regionie?
4. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska lub podległe mu instytucje dysponują ekspertyzami, analizami bądź raportami dotyczącymi wpływu działalności kopalń na obiekty znajdujące się pod ochroną konserwatora zabytków, w szczególności na obiekty wpisane do rejestru zabytków lub ujęte w wykazach zabytków prowadzonych przez właściwego ministra?
5. Jeżeli takie opracowania istnieją, proszę o wskazanie ich zakresu, głównych wniosków oraz informacji, czy są one publicznie dostępne?
6. Czy Ministerstwo planuje wprowadzenie dodatkowych mechanizmów monitorowania lub ochrony zabytków znajdujących się na terenach objętych wpływem działalności górniczej?
7. Czy w świetle krytyki nowelizacji Prawa geologicznego i górniczego z 2023 r., wskazującej na daleko idącą ingerencję w prawo własności oraz władztwo planistyczne gmin, resort nie uważa za szczególnie kontrowersyjne rozważania wszczęcia procedury uznania za strategiczne złoża o znaczeniu raczej lokalnym, położonego w jednym z najcenniejszych krajobrazowo obszarów Gór Izerskich, jakim jest Proszowa‑Kwieciszowice?
8. Jak Ministerstwo zamierza pogodzić ewentualny status złoża strategicznego z obowiązującym zakazem wydobycia w zespole przyrodniczo-krajobrazowym „Tłoczyna”? W jaki sposób w postępowaniu o uznanie złoża Proszowa‑Kwieciszowice za strategiczne uwzględni fakt, że teren ten znajduje się jednocześnie w granicach obszaru Natura 2000 „Łąki Gór i Pogórza Izerskiego” oraz zespołu przyrodniczo‑krajobrazowego „Tłoczyna”, na którego obszarze lokalne prawo wprost zakazuje wydobywania skał i minerałów oraz niszczenia obiektów przyrodniczych?
9. Czy Pani Minister rozważa ewentualne wycofanie się z procedury uznania tego złoża za strategiczne, biorąc pod uwagę kategoryczny sprzeciw Rad Gmin i mieszkańców?
10. Czy przed ewentualnym wszczęciem postępowania w sprawie uznania złoża Proszowa‑Kwieciszowice za strategiczne Ministerstwo przeprowadzi lub zleci przeprowadzenie kompleksowej analizy korzyści i kosztów (w tym kosztów środowiskowych, społecznych i turystycznych)?
11. Czy resort dysponuje obecnie jakimikolwiek opracowaniami wskazującymi, że potencjalne znaczenie złoża Proszowa‑Kwieciszowice dla „interesu surowcowego państwa” jest na tyle istotne, aby choćby rozważać objęcie go najbardziej restrykcyjnym reżimem ochrony prawno-górniczej, podczas gdy według danych PIG‑PIB eksploatowane są już inne złoża surowców skaleniowych, a zasoby tego typu kopalin nie należą do grupy deficytowych w skali kraju?

Z wyrazami szacunku,

Małgorzata Tracz
Posłanka na Sejm RP

Odpowiedź na interpelację:

Szanowna Pani Minister!

Zwracam się z interpelacją w sprawie narastającego i niezwykle groźnego dla zdrowia obywateli problemu tzw. bomb ekologicznych, czyli nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych, historycznych zanieczyszczeń przemysłowych.

Zgodnie z art. 74 Konstytucji RP, obowiązkiem władz publicznych jest ochrona środowiska i zapewnienie obywatelom bezpieczeństwa ekologicznego. Tymczasem na mapie Polski wciąż znajdują się setki miejsc, które stanowią zagrożenie dla życia mieszkańców i ekosystemów, a samorządy pozostawione same sobie często nie dysponują odpowiednimi narzędziami prawnymi ani wielomilionowymi budżetami na ich neutralizację.

Jaskrawym przykładem tego problemu, z którym zgłaszają się do mnie zdesperowani mieszkańcy, jest hałda po dawnej hucie w Siechnicach. To klasyczny przykład historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi. Pomimo upływu lat teren ten pozostaje niezabezpieczony, a do środowiska naturalnego mogą być sukcesywnie uwalniane metale ciężkie, w tym wysoce toksyczny i rakotwórczy chrom. Zanieczyszczenia te mogą przenikać do wód gruntowych, co stanowi krytyczne zagrożenie ze względu na bliskość terenów wodonośnych, będących głównym i  strategicznym ujęciem wody pitnej dla Wrocławia i okolicznych miejscowości. Dalszy brak kompleksowej rekultywacji tego terenu i redukowanie problemu do lokalnych sporów kompetencyjnych stanowi niedopuszczalne ryzyko dla bezpieczeństwa zdrowotnego setek tysięcy osób.

Właściciel hałdy, która powstała po wyeksploatowaniu (przerobieniu i odzyskaniu chromu) starej hałdy po zamkniętej w 1988 roku Hucie Siechnice, twierdzi, że hałda ta spełnia normy zanieczyszczeń i może być używana jako kruszywo np. pod budowę dróg. Niezależne kilkukrotne badania mieszkańców oraz Stowarzyszenia EKO-UNIA wskazują jednak na około 10-krotne przekroczenie w próbkach z hałdy normy chromu. Oznacza to, iż hałda stanowi odpad niebezpieczny, a nie surowiec budowlany. Właściciel dysponuje swoimi badaniami i nie chce się zgodzić na taką istotną zmianę kwalifikacji.

Z dużym zadowoleniem przyjmuję fakt, że w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO) zabezpieczone zostały środki finansowe, które będą stanowić realne wsparcie dla samorządów w likwidacji tzw. bomb ekologicznych. Jest to historyczna szansa na rozwiązanie problemów wielkoobszarowych zanieczyszczeń, z którymi gminy nie radziły sobie przez dekady z uwagi na potężną barierę finansową. Aby jednak fundusze te skutecznie i szybko zneutralizowały największe zagrożenia, konieczne jest sprawne uruchomienie mechanizmów ich dystrybucji oraz transparentne określenie priorytetów, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc bezpośrednio zagrażających kluczowym zasobom środowiskowym.

W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Na jakim etapie są prace nad uruchomieniem środków z KPO przeznaczonych na wsparcie samorządów w likwidacji wielkoobszarowych zanieczyszczeń historycznych i nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych? Jakie będą główne kryteria oceny wniosków o dofinansowanie i czy tereny stanowiące bezpośrednie zagrożenie dla ujęć wody pitnej (takie jak hałda w Siechnicach) w określeniu zagrożenia i środków sanacyjnych będą traktowane priorytetowo?
2. Jakie inne działania systemowe i legislacyjne planuje podjąć Ministerstwo Klimatu i Środowiska, aby przyspieszyć proces likwidacji „bomb ekologicznych” i odciążyć finansowo samorządy, które nie są w stanie samodzielnie pokryć wielomilionowych kosztów utylizacji i rekultywacji?
3. Jakie kroki interwencyjne zamierza podjąć Ministerstwo w sprawie hałdy pohutniczej w Siechnicach, aby ostatecznie zabezpieczyć ten teren i wyeliminować ryzyko skażenia wód gruntowych zasilających aglomerację wrocławską? Czy planowane są działania wobec  właściciela oraz ewentualne uruchomienie środków z NFOŚiGW na ten konkretny cel?
4. Czy Ministerstwo rozważa wzmocnienie kompetencji oraz zasobów kadrowo-sprzętowych Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (GIOŚ) oraz struktur wojewódzkich (WIOŚ), aby ich reakcja na zgłoszenia mieszkańców o zanieczyszczaniu środowiska była szybsza i skuteczniejsza?

Z wyrazami szacunku,

Małgorzata Tracz
Posłanka na Sejm RP

Odpowiedź na interpelację: