Szanowna Pani Minister,

Działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, składam interpelację w związku z procedurą uznania złoża skalenia Proszowa-Kwieciszowice za strategiczne. Jako Posłanka z tego regionu czuję się w obowiązku przedstawić Pani Minister kategoryczny sprzeciw mieszkańców oraz władz samorządowych wobec planów, które zniszczą unikalny charakter i krajobraz Gór i Pogórza Izerskiego.

Naruszenie lokalnych i europejskich form ochrony przyrody
Planowana eksploatacja jest całkowicie sprzeczna z dotychczasowym statusem ochronnym tych terenów:

• Obszar ten znajduje się w granicach Natury 2000 „Łąki Gór i Pogórza Izerskiego”
  (PLH020102).
• Na terenie złoża znajduje się Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Tłoczyna”, ustanowiony Uchwałą nr XXXVI/201/09 Rady Miejskiej Gminy Mirsk z dnia 30 kwietnia 2009 r. Zgodnie z §8 tej uchwały, na obszarze zespołu zakazuje się m.in. wydobywania skał, minerałów oraz niszczenia lub zmiany obiektów, co stanowiło fundament strategii rozwoju gminy.
• Obszar ten też bezpośrednio graniczy (dzieli je tylko droga gminna) z obszarem Natura 2000 “Góry Izerskie” (PLB020009).

Jednoznaczny sprzeciw samorządów
Zarówno Rada Miejska Gminy Mirsk, jak i Rada Gminy Stara Kamienica podjęły uchwały wyrażające stanowczy sprzeciw wobec jakiejkolwiek działalności wydobywczej w tym miejscu. Obszar złoża znajduje się na terenie Gminy Mirsk, ale jednocześnie 400 metrów od najbliższych zabudowań na terenie Gminy Stara Kamienica. Region ten, wchodzący w teren Gór Izerskich, konsekwentnie buduje swoją gospodarkę w oparciu o turystykę zrównoważoną (lokalne agroturystyki), opierającą się na kontakcie z naturą, poszanowaniu lokalnej flory i fauny oraz dziedzictwa kulturowego. Co potwierdzają dokumenty planistyczne obu Gmin. Główny atut turystyczny lokalnego terenu po powstaniu kopalni przestanie istnieć.

Zarzut niekonstytucyjności przepisów ustawy Prawo geologiczne i górnicze
Jako Parlamentarzystka muszę podnieść kwestię prawdopodobnej niekonstytucyjności przepisów wprowadzonych nowelizacją z dnia 16 czerwca 2023 r.:

1. Art. 94a ust. 1 i 5 (wprowadzający arbitralną procedurę uznania złoża za strategiczne decyzją Ministra) – narusza art. 2 Konstytucji RP (zasada państwa prawnego i określoności prawa) oraz art. 7 (zasada legalizmu), ze względu na brak precyzyjnych mierzalnych kryteriów merytorycznych pozwalających na tak głęboką ingerencję w prawa lokalne.
2. Art. 95 ust. 1 i 2 (nakładający na gminy obowiązek wprowadzenia złoża do aktów planistycznych pod rygorem wydania zarządzenia zastępczego przez Wojewodę) – narusza art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez nieproporcjonalne ograniczenie samodzielności jednostek samorządu terytorialnego i odebranie im tzw. władztwa planistycznego.
3. Art. 94a ust. 8 (wyłączający stosowanie przepisów o partycypacji społecznej w określonych przypadkach) – narusza art. 74 ust. 4 Konstytucji RP, który nakłada na władze publiczne obowiązek wspierania działań obywateli na rzecz ochrony środowiska oraz zapewnienia im dostępu do informacji i udziału w procesach decyzyjnych.
4. Art. 95 ust. 1 w zw. z art. 64 Konstytucji RP – narusza prawo ochrony własności
   mieszkańców, których nieruchomości tracą na wartości i użyteczności w momencie uznania złoża za strategiczne w myśl wspomnianej ustawy, bez prawa do odszkodowania na tym
   etapie.

W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na pytania:

1. Czy resort dysponuje ekspertyzami dotyczącymi wpływu ewentualnej kopalni na studnie głębinowe mieszkańców w związku z tym, że okoliczne wioski nie posiadają wodociągów?
2. Czy resort dysponuje analizami dotyczącymi wpływu działalności kopalń na stan wód powierzchniowych i podziemnych na terenach objętych ochroną przyrody, o których wspomniane zostało powyżej?
3. Jakie procedury monitorowania wpływu działalności górniczej na wody podziemne i powierzchniowe stosuje obecnie resort oraz podległe instytucje, w szczególności w kontekście ochrony ujęć wody wykorzystywanych przez mieszkańców w tym regionie?
4. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska lub podległe mu instytucje dysponują ekspertyzami, analizami bądź raportami dotyczącymi wpływu działalności kopalń na obiekty znajdujące się pod ochroną konserwatora zabytków, w szczególności na obiekty wpisane do rejestru zabytków lub ujęte w wykazach zabytków prowadzonych przez właściwego ministra?
5. Jeżeli takie opracowania istnieją, proszę o wskazanie ich zakresu, głównych wniosków oraz informacji, czy są one publicznie dostępne?
6. Czy Ministerstwo planuje wprowadzenie dodatkowych mechanizmów monitorowania lub ochrony zabytków znajdujących się na terenach objętych wpływem działalności górniczej?
7. Czy w świetle krytyki nowelizacji Prawa geologicznego i górniczego z 2023 r., wskazującej na daleko idącą ingerencję w prawo własności oraz władztwo planistyczne gmin, resort nie uważa za szczególnie kontrowersyjne rozważania wszczęcia procedury uznania za strategiczne złoża o znaczeniu raczej lokalnym, położonego w jednym z najcenniejszych krajobrazowo obszarów Gór Izerskich, jakim jest Proszowa‑Kwieciszowice?
8. Jak Ministerstwo zamierza pogodzić ewentualny status złoża strategicznego z obowiązującym zakazem wydobycia w zespole przyrodniczo-krajobrazowym „Tłoczyna”? W jaki sposób w postępowaniu o uznanie złoża Proszowa‑Kwieciszowice za strategiczne uwzględni fakt, że teren ten znajduje się jednocześnie w granicach obszaru Natura 2000 „Łąki Gór i Pogórza Izerskiego” oraz zespołu przyrodniczo‑krajobrazowego „Tłoczyna”, na którego obszarze lokalne prawo wprost zakazuje wydobywania skał i minerałów oraz niszczenia obiektów przyrodniczych?
9. Czy Pani Minister rozważa ewentualne wycofanie się z procedury uznania tego złoża za strategiczne, biorąc pod uwagę kategoryczny sprzeciw Rad Gmin i mieszkańców?
10. Czy przed ewentualnym wszczęciem postępowania w sprawie uznania złoża Proszowa‑Kwieciszowice za strategiczne Ministerstwo przeprowadzi lub zleci przeprowadzenie kompleksowej analizy korzyści i kosztów (w tym kosztów środowiskowych, społecznych i turystycznych)?
11. Czy resort dysponuje obecnie jakimikolwiek opracowaniami wskazującymi, że potencjalne znaczenie złoża Proszowa‑Kwieciszowice dla „interesu surowcowego państwa” jest na tyle istotne, aby choćby rozważać objęcie go najbardziej restrykcyjnym reżimem ochrony prawno-górniczej, podczas gdy według danych PIG‑PIB eksploatowane są już inne złoża surowców skaleniowych, a zasoby tego typu kopalin nie należą do grupy deficytowych w skali kraju?

Z wyrazami szacunku,

Małgorzata Tracz
Posłanka na Sejm RP

Szanowna Pani Minister!

Zwracam się z interpelacją w sprawie narastającego i niezwykle groźnego dla zdrowia obywateli problemu tzw. bomb ekologicznych, czyli nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych, historycznych zanieczyszczeń przemysłowych.

Zgodnie z art. 74 Konstytucji RP, obowiązkiem władz publicznych jest ochrona środowiska i zapewnienie obywatelom bezpieczeństwa ekologicznego. Tymczasem na mapie Polski wciąż znajdują się setki miejsc, które stanowią zagrożenie dla życia mieszkańców i ekosystemów, a samorządy pozostawione same sobie często nie dysponują odpowiednimi narzędziami prawnymi ani wielomilionowymi budżetami na ich neutralizację.

Jaskrawym przykładem tego problemu, z którym zgłaszają się do mnie zdesperowani mieszkańcy, jest hałda po dawnej hucie w Siechnicach. To klasyczny przykład historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi. Pomimo upływu lat teren ten pozostaje niezabezpieczony, a do środowiska naturalnego mogą być sukcesywnie uwalniane metale ciężkie, w tym wysoce toksyczny i rakotwórczy chrom. Zanieczyszczenia te mogą przenikać do wód gruntowych, co stanowi krytyczne zagrożenie ze względu na bliskość terenów wodonośnych, będących głównym i  strategicznym ujęciem wody pitnej dla Wrocławia i okolicznych miejscowości. Dalszy brak kompleksowej rekultywacji tego terenu i redukowanie problemu do lokalnych sporów kompetencyjnych stanowi niedopuszczalne ryzyko dla bezpieczeństwa zdrowotnego setek tysięcy osób.

Właściciel hałdy, która powstała po wyeksploatowaniu (przerobieniu i odzyskaniu chromu) starej hałdy po zamkniętej w 1988 roku Hucie Siechnice, twierdzi, że hałda ta spełnia normy zanieczyszczeń i może być używana jako kruszywo np. pod budowę dróg. Niezależne kilkukrotne badania mieszkańców oraz Stowarzyszenia EKO-UNIA wskazują jednak na około 10-krotne przekroczenie w próbkach z hałdy normy chromu. Oznacza to, iż hałda stanowi odpad niebezpieczny, a nie surowiec budowlany. Właściciel dysponuje swoimi badaniami i nie chce się zgodzić na taką istotną zmianę kwalifikacji.

Z dużym zadowoleniem przyjmuję fakt, że w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO) zabezpieczone zostały środki finansowe, które będą stanowić realne wsparcie dla samorządów w likwidacji tzw. bomb ekologicznych. Jest to historyczna szansa na rozwiązanie problemów wielkoobszarowych zanieczyszczeń, z którymi gminy nie radziły sobie przez dekady z uwagi na potężną barierę finansową. Aby jednak fundusze te skutecznie i szybko zneutralizowały największe zagrożenia, konieczne jest sprawne uruchomienie mechanizmów ich dystrybucji oraz transparentne określenie priorytetów, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc bezpośrednio zagrażających kluczowym zasobom środowiskowym.

W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Na jakim etapie są prace nad uruchomieniem środków z KPO przeznaczonych na wsparcie samorządów w likwidacji wielkoobszarowych zanieczyszczeń historycznych i nielegalnych składowisk odpadów niebezpiecznych? Jakie będą główne kryteria oceny wniosków o dofinansowanie i czy tereny stanowiące bezpośrednie zagrożenie dla ujęć wody pitnej (takie jak hałda w Siechnicach) w określeniu zagrożenia i środków sanacyjnych będą traktowane priorytetowo?
2. Jakie inne działania systemowe i legislacyjne planuje podjąć Ministerstwo Klimatu i Środowiska, aby przyspieszyć proces likwidacji „bomb ekologicznych” i odciążyć finansowo samorządy, które nie są w stanie samodzielnie pokryć wielomilionowych kosztów utylizacji i rekultywacji?
3. Jakie kroki interwencyjne zamierza podjąć Ministerstwo w sprawie hałdy pohutniczej w Siechnicach, aby ostatecznie zabezpieczyć ten teren i wyeliminować ryzyko skażenia wód gruntowych zasilających aglomerację wrocławską? Czy planowane są działania wobec  właściciela oraz ewentualne uruchomienie środków z NFOŚiGW na ten konkretny cel?
4. Czy Ministerstwo rozważa wzmocnienie kompetencji oraz zasobów kadrowo-sprzętowych Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (GIOŚ) oraz struktur wojewódzkich (WIOŚ), aby ich reakcja na zgłoszenia mieszkańców o zanieczyszczaniu środowiska była szybsza i skuteczniejsza?

Z wyrazami szacunku,

Małgorzata Tracz
Posłanka na Sejm RP

Szanowny Panie Ministrze,

20 lutego 2026 roku weszło w życie wypowiedzenie przez Polskę Konwencji Ottawskiej. Wcześniej wicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz deklarował, że wypowiedzenie Konwencji będzie jedynie polisą ubezpieczeniową na wypadek ataku Rosji. Obecne działania rządu stoją jednak w rażącej sprzeczności z tymi uspokajającymi deklaracjami. Z publicznie dostępnych informacji wynika, że Agencja Uzbrojenia rozpoczęła wstępne konsultacje rynkowe dotyczące zakupu gigantycznych ilości tego uzbrojenia na lata 2026–2028. Planowane zamówienia obejmują:

• 5 mln kierunkowych przeciwpiechotnych min odłamkowych,
• 4,5 mln przeciwpiechotnych min odłamkowych wyskakujących,
• 3 mln naziemnych przeciwpiechotnych min odłamkowych,
• 2,2 mln min naciskowych,
• oraz łącznie 1,47 mln sztuk min szkoleniowych.

Mówimy tu o planie pozyskania 14,7 miliona sztuk min bojowych. Skala tego zamówienia jest porażająca, zwłaszcza w ujęciu globalnym – szacuje się, że łączne światowe zapasy min przeciwpiechotnych wynoszą około 45 milionów, a potęgi takie jak Stany Zjednoczone posiadają ich około 3 milionów. Polska planuje więc zgromadzić arsenał stanowiący 1/3 obecnych zasobów całego świata. Już w grudniu 2025 roku pojawiły się pierwsze doniesienia o gotowości polskich przedsiębiorstw sektora zbrojeniowego do rozpoczęcia produkcji min przeciwpiechotnych tak szybko, jak będzie to możliwe. Dziś słyszymy konkretne deklaracje spółek: Bydgoskie Zakłady Elektromechaniczne Belma, Niewiadów Polska Grupa Militarna i Pronit. Powoduje to obawę, że rząd próbuje wprowadzić opinię publiczną w błąd i pójdzie w swoich działaniach jeszcze dalej, prewencyjnie zaminowując wschodnią granicę Polski, mimo wcześniejszych przeciwnych zapewnień.

Należy zdawać sobie sprawę z zagrożenia, jakie stwarzają miny przeciwpiechotne. Najnowsze dane przedstawione przez International Campaign to Ban Landmines, laureata Pokojowej Nagrody Nobla z 1997 roku, wskazują, że 90% ich ofiar to cywile, a prawie połowa z nich to dzieci. Odpowiedzialne użycie min przeciwpiechotnych to oksymoron. Organizacja Humanity & Inclusion podawała w grudniu ubiegłego roku, że wspomniane mechanizmy zawodzą w od 6% do 21% przypadków. Oznacza to setki tysięcy min pozostawionych w ziemi, stanowiących śmiertelne niebezpieczeństwo dla osób postronnych. Warto również wziąć pod uwagę koszt rozminowywania, który jest stukrotnie wyższy od kosztu produkcji min. Koszt w Polsce byłby tym wyższy, że w terenach bagiennych, takich, z jakimi mamy do czynienia w większości gmin „Tarczy Wschód", miny ulegają szybkiemu przemieszczaniu, co utrudnia ich odnalezienie i dezaktywację.

Doświadczenia ukraińskich wojsk wskazują, że zaminowanie jest skuteczne w starciu z Rosją jedynie wtedy, gdy miny zostaną użyte w milionach. Oznacza to, że militarne korzyści są znacznie mniejsze niż humanitarne szkody, jakie powoduje wykorzystanie tego typu broni na własnym terytorium.

Trudny do pominięcia wydaje się także aspekt lokalny. Podlasie, Lubelszczyzna oraz Warmia i Mazury to najszybciej wyludniające się regiony Polski. Ewentualne zaminowanie grozi pogłębieniem kryzysu demograficznego poprzez dalsze ograniczenie możliwości rozwoju w sektorach rolnictwa, leśnictwa i turystyki. Ponadto, zaminowanie pasa przygranicznego będą mogli wykorzystywać także Białorusini, celowo doprowadzając do śmierci i kalectwa migrantów, by zbudować obraz Polski na arenie międzynarodowej jako państwa brutalnego oraz nieobliczalnego w swoich działaniach.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. W jakim celu Ministerstwo Obrony Narodowej za pośrednictwem Agencji Uzbrojenia planuje pozyskać niemal 15 milionów min bojowych, co zaprzecza wcześniejszym twierdzeniom o braku planów prewencyjnego magazynowania?
2. Gdzie i w jakich warunkach planowane jest składowanie tak gigantycznego arsenału, w tym produkowanego przez wymienione spółki krajowe (Belma, Niewiadów, Pronit)?
3. W jaki sposób rząd zamierza zabezpieczyć regiony wschodniej Polski, w szczególności gminy objęte programem „Tarcza Wschód”, przed skutkami gospodarczymi (upadek rolnictwa i turystyki) w przypadku decyzji o zaminowaniu granic?
4. Jakie analizy kosztów ewentualnego późniejszego rozminowania bagiennych i podmokłych terenów granicznych przeprowadziło MON przed podjęciem decyzji o powrocie do korzystania z min przeciwpiechotnych?
5. W jaki sposób Ministerstwo odniesie się do faktu, że mechanizmy samounicestwiające, w które rzekomo mają być wyposażone nowe miny, charakteryzują się awaryjnością na poziomie do 21%, co de facto oznacza pozostawienie w ziemi setek tysięcy niewybuchów groźnych dla polskich obywateli?
6. Jakie procedury przewidziało Ministerstwo, aby zapobiec wykorzystaniu ewentualnych pól minowych przez reżim białoruski do tworzenia krwawych prowokacji z udziałem migrantów w pasie przygranicznym?

Z poważaniem

Małgorzata Tracz
Posłanka na Sejm RP

Szanowny Panie Ministrze!

Zgodnie z art. 192 Regulaminu Sejmu RP zwracam się do Pana Ministra z interpelacją w związku z projektowaną zmianą art. 12a ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1670 – dalej „Ustawa”) znajdującą się w projekcie zmiany ww. ustawy o numerze UD290.

Na gruncie obowiązującej Ustawy (art. 12a ust. 1 oraz art. 12b ust. 1) przedmiotem opłaty cukrowej są napoje z dodatkiem m.in. cukrów, poza napojami zawierającymi w składzie wyłącznie naturalnie występujące cukry.

Z kolej Projekt ustawy (UD290) wprowadza nową definicję napoju (w ramach projektowanego art. 12a ust. 4), na mocy której:

“napojem jest płyn do bezpośredniego spożycia oraz koncentrat do sporządzania tego płynu, objęty pozycjami 2009, 2101, 2106 i 2202 Nomenklatury scalonej (CN) (…) z dodatkiem:

a. cukrów będących monosacharydami lub disacharydami, zwanych dalej „cukrami”, środków spożywczych zawierających cukry lub substancji słodzących (…) zwanych dalej „substancjami słodzącymi”;

b. kofeiny lub tauryny.”

Nowa definicja napoju co prawda w dalszym ciągu wskazuje, że substancje takie, jak m.in. cukry powinny zostać dodane do napojów celem ich objęcia opłatą cukrową, brakuje jednak w brzmieniu projektowanych przepisów jednoznacznego wyłączenia substancji występujących naturalnie w napojach (jak w przypadku obowiązującego art. 12b ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym).

Zgodnie z uzasadnieniem Pana Ministra do Projektu ustawy celem regulacji jest precyzyjne określenie przepisów budzących kontrowersje, a nie poszerzanie zakresu opodatkowania. Jednakże ww. zmiany miałyby niepożądany skutek, ponieważ rozszerzałyby one definicję napoju objętego opłatą cukrową, w niezasadnym zakresie obejmując również napoje roślinne pozbawione dodanych substancji słodzących. Te produkty funkcjonują jako zamienniki mleka, dostarczają istotnych wartości żywieniowych i pozostają jedyną opcją dla osób stosujących diety wegańskie, wegetariańskie oraz cierpiących na nietolerancje pokarmowe, takie jak nietolerancja laktozy czy uczulenie na białka mleka. Zgodnie z Projektem UD290 napoje roślinne zawierające wyłącznie naturalne cukry w ilości nieprzekraczającej 5 g/100 ml, bez dodatku cukrów czy sztucznych słodzików, zostaną obciążone opłatą cukrową, co znacząco ograniczy ich dostępność dla licznych grup konsumentów.

Mając na uwadze wątpliwości, obejmujące:

I. modyfikację definicji napoju poprzez usunięcie zapisu o wyłączeniu substancji występujących naturalnie w napoju;

II. doprecyzowanie zasad obliczania opłaty cukrowej poprzez wyraźne wskazanie konieczności ujęcia zarówno cukrów naturalnych, jak i dodanych na etapie produkcji;

oraz rozumiejąc, że intencją ustawodawcy nie było nałożenie opłaty cukrowej na takie produkty jak np. napoje roślinne, zawierające wyłącznie cukry występujące naturalnie, istnieje obawa, iż opisane wyżej wątpliwości, mogą rodzić niejasności interpretacyjne organów kontrolnych.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

1. Czy według założeń Projektu ustawy o zmianie ustawy o zdrowiu publicznym oraz niektórych innych ustaw (UD290) intencją ustawodawcy jest, by napoje roślinne (np. owsiane, migdałowe, itp.) bez dodatku cukru (zawierające jedynie cukry naturalnie w nich występujące) zostały objęte opłatą cukrową?
2. Jeśli tak, jaki cel z punktu widzenia zdrowia publicznego ma spełnić taka interpretacja przepisów?
3. Dlaczego w nowym brzmieniu Projektu ustawy (UD290) nie znalazło się jednoznaczne wyłączenie substancji występujących naturalnie w napojach (jak w przypadku obowiązującego obecnie art. 12b ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym)?
4. Czy ustawodawca planuje doprecyzowanie nowej definicji napojów podlegających opłacie, by uniknąć błędnej interpretacji przepisów?
5. Czy ustawodawca planuje doprecyzować wyłączenie napojów bez dodatku cukru z objęcia opłatą cukrową w ramach procedowania powyższego projektu?

Z wyrazami szacunku,

Małgorzata Tracz

Posłanka na Sejm RP

Odpowiedź na interpelację

Szanowna Pani Minister!

Niniejszym zwracam się do Pani Minister z zapytaniem w sprawie procedowania projektu ustawy nowelizującej między innymi ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, mającego na celu wzmocnienie prawnej ochrony drzew i krzewów.

Z posiadanych przeze mnie informacji wynika, że w grudniu 2024 r. Zespół do spraw zapewnienia ochrony drzew i krzewów (powołany zarządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 6 czerwca 2024 r.) przekazał kierownictwu Ministerstwa projekt nowelizacji przepisów o ochronie drzew wraz z uzasadnieniem oraz projektem rozporządzenia w sprawie opłat za usuwanie drzew. Projekt ten był następnie przedmiotem wewnętrznych prac w ramach Ministerstwa, a obecnie procedowany jest pod tytułem: Projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z przywracaniem retencji i zapobieganiem skutkom suszy.

Kwestia ochrony zieleni jest niezwykle istotna z punktu widzenia interesu społecznego oraz adaptacji do zmian klimatu, dlatego przedłużające się procedowanie tych przepisów budzi uzasadnione pytania o ich status.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy i kiedy wspomniany projekt ustawy został wpisany do Wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów? Jeśli dotychczas to nie nastąpiło, to na kiedy planowany jest ten krok i jakie konkretnie działania podejmuje Ministerstwo, aby projekt został do Wykazu wpisany?
2. Czy projekt był już omawiany na posiedzeniu Zespołu ds. Programowania Prac Rządu? Jeśli tak – kiedy miało to miejsce? Jeśli nie – na kiedy zaplanowano jego omówienie?
3. Czy wobec powyższego projektu miały już miejsce uzgodnienia międzyresortowe? Jeśli tak, w jakim terminie się one odbyły i jakie są ich główne wnioski oraz efekty?
4. Jaki jest przewidywany harmonogram dalszych prac i na kiedy zaplanowano skierowanie ww. projektu ustawy do Sejmu RP?

Z poważaniem,

Małgorzata Tracz

Odpowiedź na zapytanie.

Wczoraj Prezydent Jacek Sutryk razem z Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Marszałkiem Województwa oraz Dyrektorem Generalnym KOWR podpisał akt notarialny dotyczący przekazania gruntów Miastu pod Klin Wojszycko—Jagodziński.

Ogromne gratulacje oraz podziękowania należą się Panu Prezydentowi oraz Panu Ministrowi, ale przede wszystkim osobom, które od lat działają na rzecz Zielonego Klinu. Tutaj na czele stoi rzesza mieszkanek i mieszkańców zebranych w Zielony Klin Południa Wrocławia. To również duża praca Rady Osiedla Wojszyce i radnych miejskich Robert Suligowski i Sławomir Czerwiński - Radny Rady Miejskiej Wrocławia. Cieszę się, że mogłam Was wszystkich w tym wspierać, jak i inni posłowie, dokładając swoją cegiełkę!

Niedawno miałam ogromną przyjemność udzielić wywiadu do filmu dokumentalnego o Otwarte Klatki i wprowadzonym przez nas zakazie hodowli zwierząt na futra!

Zakaz hodowli zwierząt na futra to praca tysięcy osób na przestrzeni dekad. Sześć razy próbowaliśmy bezskutecznie i nareszcie za siódmym razem, w ubiegłym roku, Sejm powalającą większością głosów uchwalił moją ustawę, którą następnie podpisał Prezydent! To historyczne osiągnięcie!

Bardzo dziękuję całemu zespołowi i życzę Wam powodzenia na filmowych festiwalach! Historia zakazu to historia o przerażającym cierpieniu zwierząt, ale również o wielkiej ludzkiej determinacji i tym, że na końcu dobro ostatecznie wygrywa! Historia godna uwiecznienia.

Spotkałam się dzisiaj z Regionalnym Dyrektorem Lasów Państwowych we Wrocławiu Janem Dzięcielskim. Tematem naszej rozmowy były lasy społeczne, planowany okrągły stół w sprawie Masywu Ślęży oraz pierwszy rezerwat przyrody we Wrocławiu

Mamy nadzieję, że już w te wakacje Dolnoślązaczki i Dolnoślązacy będą cieszyć się podwrocławskimi lasami społecznymi. Nadal czekamy tutaj na działania Ministerstwa Klimatu i Środowiska.

W tym roku zorganizujemy jako moje biuro poselskie okrągły stół w sprawie przyszłości Masywu Ślęży. To będzie przestrzeń do bezpośredniej dyskusji pomiędzy społecznikami, mieszkańcami, samorządowcami, naukowcami i leśnikami. Dziękuję za spotkanie!

Dzisiejsze posiedzenie Podkomisji ds. Dobrostanu Zwierząt, której jestem przewodniczącą, poświęciliśmy kwestii dobrostanu zwierząt hodowlanych podczas uboju i czynności z nim związanych, takich jak transport do rzeźni. Dziękuję Koalicja Żywa Ziemia za zwrócenie uwagi na konieczność omówienia tych ważnych dla dobrostanu zwierząt zagadnień.

Wypełniliśmy salę! Wręcz zabrakło miejsc siedzących i byliśmy zmuszeni dostawiać krzesła

Dziękuję wszystkim przedstawicielkom i przedstawicielom Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Głównej Inspekcji Weterynaryjnej, policji, organizacji społecznych, rolników oraz środowiska naukowego, jak i posłom i posłankom za udział w tym posiedzeniu!

Wspólnie ponad wszelkimi podziałami zgadzamy się co do kierunku potrzebnych zmian! Oto one:

1. Transport zwierząt do rzeźni, często na duże odległości, to stres i cierpienie zwierząt hodowlanych. A także koszt i czas rolnika. Alternatywą są ubój pastwiskowy, mobilne ubojnie oraz rolnicze rzeźnie. Te rozwiązania trzeba rozwijać, ułatwiając procedury i oferując rolnikom wsparcie ze strony Ministerstwa Rolnictwa oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
2. Monitoring w rzeźniach to lepsza kontrola dobrostanu zwierząt podczas transportu i w trakcie uboju, a także pewność dla rolnika, że zwierzęta nie docierają do rzeźni chore. To rozwiązanie wprowadzono w Hiszpanii i pilotażowo we Francji, w Polsce trwały nad nim prace rządowe w 2019 i 2023 roku, ale nie zakończyły się skierowaniem ustawy do Sejmu. Czas do niego wrócić poselskim projektem ustawy!

Pozostaję otwarta na rozmowy z uczestnikami dzisiejszego posiedzenia oraz z Ministerstwami na temat ułatwienia rolnikom uboju pastwiskowego, rozwoju rzeźni rolniczych i mobilnych ubojni poprzez rozporządzenia czy wytyczne, ewentualne wskazówki do ustaw rządowych.

Liczę także na współpracę Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie użycia broni palnej przy uboju, co podkreślało dziś wiele osób podczas posiedzenia Podkomisji.

Ten projekt ustawy to nie jest szczyt marzeń osób żyjących w związkach nieformalnych, niezależnie od tego czy LGBTQ+, czy heteroseksualnych. I z pewnością nie jest to jakaś „rewolucja obyczajowa”, wbrew krzykom skrajnej prawicy.

Ten projekt to minimum z minimum, akt przyzwoitości, spóźniony gest szacunku. Gwarantuje on jednak elementarne bezpieczeństwo dla blisko 2 milionów osób, których dziś państwo traktuje jak powietrze.

Obywatele wielu państw, w tym z Polski, wstąpili w szeregi obrońców, by stawić czoła najeźdźcy. By bronić wolności, demokracji i bezpieczeństwa nie tylko Ukrainy, ale całej Europy, w szczególności Polski. O nich jest ten projekt ustawy.

Sejm proceduje projekt ustawy o zadośćuczynieniach dla rodzin ofiar zbrodni z lat 1945—1946. To trudny i niestety dotychczas często pomijany rozdział naszej historii.Tak naprawdę to spóźniony egzamin z przyzwoitości. Nasze państwo słusznie dba o ofiary reżimu komunistycznego, ale niestety dotychczas ignorowało zbrodnie, których na cywilach dokonały niektóre formacje podziemia, jak chociażby oddział „Burego”, tylko dlatego że modlili się oni w cerkwi, a nie w kościele.

Projekt zakłada, że na zadośćuczynienia przeznaczymy łącznie 5 milionów złotych. Jesteśmy to winni ofiarom i ich rodzinom, które przeżyły tragedię.

Nadzwyczajna Komisja ds. Ochrony Zwierząt na dzisiejszym posiedzeniu PRZYJĘŁA projekt ustawy o zakazie strzelania fajerwerkami. Jako projekt wiodący został wybrany ten autorstwa posłanki #KoalicjaObywatelska Katarzyna Maria Piekarska – nie boimy się być ambitni!

Jednocześnie przyjęta została moja poprawka, która odpowiada na oczekiwania strony społecznej! Zakaz obejmie także fajerwerki klasy F2

Nie zostały złożone żadne poprawki ze strony branży. Posłowie Konfederacji w prawdzie przygotowali takie poprawki, ale nikt z nich nie pojawił się na posiedzeniu, aby je złożyć

Odrzuciliśmy także absurdalną poprawkę PSL-u, która zakładała, że zakaz nie będzie obowiązywać przed 4 godziny w noc sylwestrową

Niestety, procedowanie tego projektu jeszcze trochę potrwa. Projekt musi wrócić do notyfikacji Komisji Europejskiej, co może potrwać od kilku tygodni do nawet trzech miesięcy.

Ten projekt to mniej cierpienia zwierząt, mniej śmieci oraz hałasu i więcej decyzyjności w rękach lokalnych społeczności! Dziś branża, zasłaniając się obowiązującym prawem, odbiera mieszkańcom i mieszkankom gmin możliwość świętowania bez hałasu, bez straszenia zwierząt i bez straszenia ludzi. Przykładem jest tutaj Wrocław, który uchwalił zakaz fajerwerków, a branża od razu zwróciła się do Wojewody o uchylenie tej uchwały. My stawiamy sprawę jasno: ogólnokrajowy zakaz i niech gminy decydują, czy chcą go uchylić!

Trzymajcie kciuki by się udało!

Dzisiaj w Ministerstwo Sprawiedliwości wzięłam udział w seminarium z zakresu ochrony praw zwierząt. Serdecznie dziękuję wiceministrowi Arkadiusz Myrcha i prof. Hannie Mamzer za organizację tego spotkania!

W trakcie seminarium poruszyliśmy wiele ważnych kwestii, między innymi:

• potrzebę powołania Rzecznika Ochrony Praw Zwierząt,
• potrzebę zwiększenia kar za znęcanie się nad zwierzętami,
• rolę organizacji społecznych w postępowaniach sądowych.

Kluczowym punktem seminarium było omówienie propozycji zawartych w obywatelskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (druk 700), którego autorką jest Sara Balcerowicz. Jako Nadzwyczajna Komisja ds. Ochrony Zwierząt zajmiemy się tym projektem, gdy tylko skończymy procedowanie projektów dotyczących zakazu strzelania fajerwerkami!

O pracach komisji mówiła obecna na seminarium przewodnicząca NOZ i wicemarszałek Sejmu Dorota Niedziela Wicemarszałek Sejmu RP

W seminarium uczestniczyły osoby ze świata nauki, polityki, jak i praktycy prawa (Mecenas Kancelaria Radcy Prawnego Angelika Kimbort, prokurator Marek Rusin) oraz przedstawiciele i przedstawicielki organizacji pozarządowych, takich jak: Fundacja Międzynarodowy Ruch Na Rzecz Zwierząt Viva!, Fundacja na Rzecz Ochrony Praw Zwierząt Mondo CANE, Prawnicy na Rzecz Zwierząt, EKOSTRAŻ, Fundacja Mam Pomysł / Schronisko Świdnica.

Dziękuję wszystkim za to spotkanie! Działamy dalej!